“ΤΟ ΒΑΓΟΝΙ ΤΩΝ ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ” ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΣΕΜΠΑΣΤΙΕΝ ΖΑΠΡΙΖΟ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΤΑΚΗ

Όταν κλείνετε κουκέτα σ’ ένα νυχτερινό τρένο, προσέχετε με ποιους συνταξιδεύετε. Όταν στο κουπέ σας βρίσκουν μια γυναίκα στραγγαλισμένη,        θυμηθείτε με ποιους συνταξιδέψατε. Όταν δολοφονούνται όλοι οι συνεπιβάτες σας, φυλαχτείτε. Αν ο δολοφόνος δεν είστε εσείς, έχετε μπλέξει για τα καλά.

Έξι άγνωστοι μεταξύ τους επιβάτες ταξιδεύουν στο ίδιο κουπέ με το νυχτερινό τρένο από τη Μασσαλία για το Παρίσι. Όταν το τρένο φτάνει στο Παρίσι, μια όμορφη νεαρή γυναίκα παραμένει ξαπλωμένη στην κουκέτα της. Δεν είναι στην αγκαλιά του ύπνου, ούτε καν στην αγκαλιά ενός από τους πολλούς εραστές της. Είναι νεκρή. Και οι συνεπιβάτες της εξαφανισμένοι. Το δυσάρεστο έργο της αναζήτησης του δολοφόνου ανατίθεται σε έναν κουρασμένο από το έγκλημα αστυνομικό επιθεωρητή ονόματι Αντουάν Πιερ Εμίλ Γκρατσιανό, με το παρατσούκλι «Γκράτσι». Η αστυνομία αναζητά τους υπόλοιπους επιβάτες του κουπέ, οι οποίοι δολοφονούνται ο ένας μετά τον άλλον…

Το νουάρ μυθιστόρημα του Σεμπαστιέν Ζαπριζό, του «Γκράχαμ Γκριν της Γαλλίας», πρωτοεκδόθηκε το 1962. Το 1965 διασκευάστηκε για τον κινηματογράφο από τον Κώστα Γαβρά (είναι και η πρώτη του ταινία). Ο Υβ Μοντάν ενσάρκωσε τον Γκράτσι, ενώ πρωταγωνιστούσαν επίσης η Σιμόν Σινιορέ, ο Μισέλ Πικκολί και ο Ζαν-Λουί Τρεντινιάν.

O Σεμπαστιέν Ζαπριζό (Sébastien Japrisot, 1931-2003), κατά κόσμον Ζαν Μπατίστ Ρόσσι, γεννήθηκε στη Μασσαλία το 1931, σε οικογένεια Ιταλών μεταναστών, και πέθανε στο Βισύ τον Μάρτιο του 2003.  Στη γαλλική λογοτεχνία εμφανίστηκε με το Les mal partis (1950) σε ηλικία μόλις δεκαοκτώ ετών, υπογράφοντας με το πραγματικό του όνομα. Για το μυθιστόρημα αυτό του απονεμήθηκε το Prix de l’Unanimité το 1966, στην επιτροπή του  βραβείου συμμετείχαν, μεταξύ άλλων, ο Ζαν-Πολ Σαρτρ, ο Λουί Αραγκόν, η Έλσα Τριολέ και ο Αρτύρ Αντάμοφ. Το Compartiment tueurs (Το βαγόνι των δολοφόνων) είναι το δεύτερο μυθιστόρημά του και πρωτοεκδόθηκε το 1962. Το έργο του Ζαπριζό, που εργάστηκε πολλά χρόνια ως σεναριογράφος και σκηνοθέτης του κινηματογράφου, περιλαμβάνει αρκετά μυθιστορήματα, ανάμεσά τους και το βραβευμένο με το Prix Interallié Un long dimanche de fiançailles (Οι ατέλειωτοι αρραβώνες, μτφρ. Βίκη Δέμου, Εκδόσεις Πατάκη, 1996), το οποίο έγινε ταινία το 2004 από τον Ζαν-Πιερ Ζενέ.