Η Ανακωχή, που αποτελεί τη συνέχεια του Εάν αυτό είναι ο άνθρωπος (1947), πρωτοεκδόθηκε το 1963 και από πολλούς θεωρείται το αριστούργημα του Πρίμο Λέβι. Αυτό το βιβλίο, ημερολόγιο του ταξιδιού του προς την ελευθερία μετά τον εγκλεισμό του στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Άουσβιτς ΙΙΙ, είναι μια σπαρακτική αυτοβιογραφική κατάθεση, με στοιχεία πικρής σάτιρας παρά το τραγικό του θέμα. Πρόκειται για την εποποιία μιας ανθρωπότητας που προσπαθεί να αναγεννηθεί έχοντας φτάσει στα όρια της φρίκης και της δυστυχίας.
Ο Λέβι γράφει την περιπέτεια της επιστροφής του στην Ιταλία, μετά την εκκένωση του Άουσβιτς λόγω της προέλασης των σοβιετικών στρατευμάτων, τον Ιανουάριο του 1945. Στοιβαγμένος μαζί με χιλιάδες άλλους σε βαγόνια εμπορικών τρένων, διέσχισε τα ερείπια της απελευθερωμένης πια Ευρώπης και, μέσω της Ρωσίας, της Ρουμανίας, της Ουγγαρίας και της Αυστρίας, έφτασε, πολλούς μήνες μετά, στο Τορίνο. Μια πολυδαίδαλη διαδρομή, με πολύ διαφορετικούς ανθρώπους, που ήταν επίσης θύματα του ίδιου πολέμου. Το τρίχρονο, ανώνυμο και άφωνο, παιδί που γεννήθηκε στο Άουσβιτς, ο γελαστός Έλληνας που αγόραζε και πουλούσε τα πάντα, ο Μαυριτανός της Βερόνα, που μάζευε κουρέλια και σκουπίδια για την παράλυτη κόρη του που ήλπιζε να ξαναδεί, ο γοητευτικός τσαρλατάνος Τσέζαρε, που ήξερε να τους ξεγελάει όλους, είναι όλοι άνθρωποι που ξεπηδούν από τα υπόγεια της εποχής και παρουσιάζονται με κατανόηση και ανθρωπιά από τον Λέβι.
Ο Πρίμο Λέβι γεννήθηκε το 1919 στο Τορίνο από οικογένεια εβραϊκής καταγωγής. Το 1941 αποφοίτησε με άριστα από το τμήμα Χημείας του Πανεπιστημίου του Τορίνου, όπου κατάφερε να σπουδάσει παρά τους νόμους εναντίον των Εβραίων που είχαν τεθεί σε ισχύ στην Ιταλία από το 1938. Άρχισε να εργάζεται ημιπαράνομα σε μια εταιρεία εξόρυξης αμιάντου κοντά στο Τορίνο, ώσπου το 1942 προσελήφθη σε μια ελβετική φαρμακευτική εταιρεία στο Μιλάνο. Εκεί, ήρθε σε επαφή με μέλη αντιφασιστικών οργανώσεων. Τον Δεκέμβριο του 1943, συνελήφθη από την αστυνομία και οδηγήθηκε στο στρατόπεδο του Φόσσολι. Τον Φεβρουάριο του 1944, οδηγήθηκε στο στρατόπεδο Άουσβιτς III (Μπούνα-Μόνοβιτς), όπου παρέμεινε μέχρι την απελευθέρωσή του από τον Κόκκινο Στρατό στις 27 Ιανουαρίου του 1945. Κατάφερε να φτάσει στο Τορίνο τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς, ύστερα από το περιπετειώδες ταξίδι της επιστροφής που περιγράφεται στην Ανακωχή. Το 1946 άρχισε να εργάζεται σ’ ένα εργοστάσιο βερνικιών και να γράφει το Εάν αυτό είναι ο άνθρωπος, τις αναμνήσεις του από το στρατόπεδο. Το 1947, χρονιά έκδοσης του πρώτου του βιβλίου, που θα τον έκανε διεθνώς γνωστό, ο Λέβι παντρεύτηκε τη Λουτσία Μορπούργκο, με την οποία απέκτησε δύο παιδιά. Το 1962 έγραψε το ημερολόγιο της επιστροφής του από το στρατόπεδο, την Ανακωχή, που εκδόθηκε το 1963. Εξέδωσε, έπειτα, ποιήματα, διηγήματα και μυθιστορήματα. Το 1987 ο Πρίμο Λέβι πέθανε πέφτοντας από την εσωτερική σκάλα του σπιτιού του στο Τορίνο. Ο θάνατός του θεωρήθηκε αυτοκτονία.
