Εννέα όροφοι πάνω απ’η Γη κι ένα αλλιώτικο πάρτυ στο Μοxy στήθηκε την 29η του Ιούλη, σε μια πανέμορφα φωτισμένη ταράτσα, με θέα από αυτές που κάνουν την Αθήνα να μοιάζει λίγο πιο όμορφη από ψηλά.
Oικοδεσπότες οι Εlectric Litany και ο Johnny Labelle. To καλωσόρισμα έγινε από τον δεύτερο, λίγο πριν δύσει ο ήλιος.
Ο ίδιος ανέβηκε μόνος στη μικρή σκηνή του Moxy και κατάφερε στη σύντομη παραμονή του σ’ αυτή να πάρει το κοινό από το χέρι και να το πάει λίγο πιο κάτω μες τη νύχτα.
Παρουσία εκκεντρική, βλέμματα και κινήσεις απλανείς, αγγλόφωνος στίχος και ένας Johnny Labelle, που έπεισε από τα πρώτα κιόλας κομμάτια, πως γυρίζοντας σπίτι πρέπει να μάθεις περισσότερα γι’ αυτόν.
Αίσθηση σαν να παντρεύεις Frank Sinatra με Τintersticks, σαν από άλλη δεκαετία αλλά όλα σύγχρονα δοσμένα, με υπέροχα φωνητικά μα δυστυχώς χωρίς ορχήστρα να τα συνοδεύουν.
Ο Johnny Labelle φεύγει και στη σκηνή περνούν οι Electric Litany, μπάντα αγαπημένη εδώ και χρόνια στο ελληνικό κοινό με έδρα το Λονδίνο. Και θαύμα εγένετο. Μέσα στην εμφάνιση αυτή χώρεσαν όλα.
Νέες κυκλοφορίες, παλιά αγαπημένα, η καθηλωτική, όπως πάντα, απαγγελία του Ρίτσου στην αφετηρία του “Tear”, συνάντηση με την παράδοση, λύρες, τρομπέτες, δοξάρια στα μπάσα και τις κιθάρες…
Οι Electric Litany χάρισαν μια εμπειρία μεστή, υφαίνοντας με μαεστρία μια εμφάνιση άκρως περιεκτική, καλοκουρδισμένη, ατμοσφαιρική και περιπλανήθηκαν υπέροχα ανάμεσα σε όλες τις μουσικές επιρροές τους.
Πολιτικοί (αφιέρωσαν μάλιστα το “Refugee” στα αδέρφια μας στην Παλαιστίνη), με πρόδηλη κοινωνική έγνοια και αγάπη για τη μουσική άφησαν στο κοινό τις καλύτερες εντυπώσεις και άνοιξαν, ως όφειλαν, την όρεξη για τα επόμενα.
Ε λοιπόν, θα τους περιμένουμε.
