Σε ένα καλοκαίρι που, ας είμαστε ειλικρινείς, δε λέει ακόμα να έρθει κανονικά, η Νεφέλη Φασούλη κατάφερε πριν από λίγες ημέρες στο Θέατρο Βράχων να μας ζεστάνει για τα καλά.
Η πρόσκλησή της ήταν σαφής από τα πρώτα λεπτά για μια νυχτερινή αθηνέζικη βόλτα. Και τι βόλτα ήταν αυτή! Με μια γεμάτη αρένα, κυρίως από ένα ενθουσιώδες νεανικό κοινό, η Νεφέλη ξεδίπλωσε το μουσικό της σύμπαν, ισορροπώντας ιδανικά ανάμεσα στο funk groove, την παράδοση και το σύγχρονο λαϊκό.
Από το Funk Groove στα Spotify Hits
Η αρχή έγινε σε funk ρυθμούς, παρέα με τη «Βόλτα» της, για να περάσουμε γρήγορα σε ένα πειραγμένο «Λαϊκό τσα τσα» του Απόστολου Καλδάρα και στο τουρκικό «Cotsa Dunya», φανερώνοντας από νωρίς την αγάπη της για τους ανατολίτικους ήχους.
Η καθηλωτική ερμηνεία της στην «Κατρακύλα» του αγαπημένου Ορέστη Ντάντου απέσπασε θερμό χειροκρότημα, ενώ ακούσαμε τόσο τα «Ραβασάκια» -ένα ολοκαίνουριο κομμάτι που ζωγραφίζει τη δική της αλήθεια-όσο και το down-tempo «Ποιος να με περιμένει» (διασκευή Αντώνη Απέργη) από το EP Wyrd, το οποίο παρουσίασε με το δικό της πηγαίο χιούμορ.
Οι εκπλήξεις δεν άργησαν να κάνουν την εμφάνισή τους. Η άνοδος της AEON στη σκηνή έφερε ένα απολαυστικό rap twist σε μια ανατρεπτική «Μαντούβαλα» παρέα με τα «Γινάτια», κερδίζοντας τη θερμή υποδοχή του κοινού σε μια σύμπραξη που άφησε έντονα το γυναικείο αποτύπωμά της.
Στη συνέχεια, το «Όταν θα πέσεις» μας πήγε σε πιο ατμοσφαιρικά μονοπάτια -πλαισιωμένο από τα εξαιρετικά κιθαριστικά σόλο του Άγγελου Αγγελίδη- ενώ η Νεφέλη μίλησε με θερμά λόγια για τον Φοίβο Δεληβοριά, λίγο πριν το Spotify hit «Συμπτώματα» (από τη συνεργασία της με τον Πάνο Βλάχο) ξεσηκώσει την κερκίδα σε ένα απόλυτο uptempo sing-along.
Ποίηση, «fem λαϊκό» και κοινωνικό στίγμα
Η σκυτάλη των καλεσμένων πέρασε στα αγαπημένα Καλογεράκια (Μιχάλη και Παντελή). Από το λυρικό «Μη μένεις κοντά» περάσαμε στην «Τρελή της πόλης» (σε ποίηση του Νίκου Μοσχοβάκου και της Κατερίνας Γώγου), με τον Μιχάλη Καλογεράκη να δίνει το σύνθημα: «Είμαστε αυτοί οι τρελοί που διεκδικούν τα αυτονόητα».
Η παρουσία τους έκλεισε ιδανικά με τα «Κορίτσια», ένα ξεσηκωτικό τσιφτετέλι που της έγραψε ο Μιχάλης, με όλη την αρένα να χορεύει και να συμμετέχει με ρυθμικά παλαμάκια.
Κινούμενη με την ίδια μαεστρία μεταξύ Ανατολής και Δύσης, η Νεφέλη επέστρεψε από τον ανατολικό ήχο με το αγαπημένο «Πυρ, γυνή και θάλασσα». Εκεί τα κινητά υψώθηκαν μαζικά για βίντεο -ναι, αυτή η σύγχρονη μάστιγα- αλλά η ενέργειά της είχε ήδη απλωθεί στον χώρο και το κέφι ήταν στα ύψη. Από την εμφάνιση αυτή δεν θα μπορούσε να λείψει η custom-made «Fem λαϊκό» ενότητα, με το «Θα σου κάνω καψονάκι» της Λίτσας Διαμαντή σε μια ελαφρώς ηλεκτρισμένη εκτέλεση.
Λίγα λεπτά μετά, το θέατρο σείστηκε από το σύνθημα «Λευτεριά στην Παλαιστίνη» για περίπου δύο λεπτά, με την ατάκα της Νεφέλης «Δε θα κουράζομαι να το ακούω» να τα λέει όλα.
Η αστείρευτη ενέργειά της και η σημασία της αγάπης
Το κλείσιμο τα είχε όλα: το λαϊκό και τρυφερό «Πρόσωπο δικό μου» σε στίχους και μουσική του Αντώνη Απέργη, από τη συλλογή τραγουδιών «Ο Κήπος», το γλυκό «Σε παντρεύομαι», και μια συγκλονιστική ερμηνεία στο «Αν είναι η αγάπη αμαρτία», που τραγούδησε πρώτη η αξεπέραστη Τζένη Βάνου. Αφιερωμένο στην queer αγάπη, το κομμάτι έδωσε την ευκαιρία στη Νεφέλη να δείξει στην πράξη την τρομερή φωνητική της έκταση.
«Ούτε στα πιο τρελά μου όνειρα δε φανταζόμουν αυτό που ζω… είμαι ευγνώμων που είστε εδώ», εξομολογήθηκε η τραγουδίστρια λίγο πριν τον αποχαιρετισμό με τον «Κόσμο σου», το τραγούδι που μας τη σύστησε πριν από πέντε χρόνια.
Οι εμφανίσεις της Νεφέλης Φασούλη είναι μια μεγάλη γιορτή, στην οποία καταθέτει την αλήθεια της κινούμενη στο δικό της μουσικό φάσμα με αρτιότητα και προσήλωση. Σε αυτό το μονοπάτι που βαδίζει, της προσφέρουν πολύτιμη βοήθεια οι μουσικοί της, που παρουσίασαν ένα άρτιο αποτέλεσμα και έδειξαν επί σκηνής τη χημεία που έχουν χτίσει μεταξύ τους. Μη χάσετε την ευκαιρία είστε παρόντες στη δική της γιορτή!
Μαζί της έπαιξαν οι μουσικοί:
Κατερίνα Λιάκη – πλήκτρα
Γιώργος Κωνσταντίνου – μπάσο
Παναγιώτης Κωστόπουλος – τύμπανα
Άγγελος Αγγελίδης – κιθάρα
Νίκος Παπαϊωάννου – τσέλο, σάζι
Ηχοληψία: Βασίλης Αλεξόπουλος
*Φωτογραφίες: Kostas Scrom
