OI DUB INC ΜΑΓΕΨΑΝ ΤΟ ΚΟΙΝΟ ΤΟΥ GAGARIN…ΓΡΑΦΕΙ Η ΕΛΕΝΗ ΠΑΠΑΜΙΚΡΟΥΛΗ

Φτάσαμε στο Gagarin 205 νωρίς, από τους πρώτους για να προλάβουμε το opening act. Τη βραδιά άνοιξαν οι Dread Power και Jammaroots, αναλαμβάνοντας το απαιτητικό έργο της προθέρμανσης. Βαριά dub basslines, reggae ρυθμοί και ζεστά φωνητικά έδωσαν τον σωστό παλμό και αποτέλεσαν ιδανική εισαγωγή με τον κόσμο σταδιακά να φτάνει στο Gagarin και να κάνει βόλτες όσο ακόμη υπήρχε χώρος και άνεση.

Όταν τα φώτα χαμήλωσαν και οι Dub Inc ανέβηκαν στη σκηνή έγινε σαφές τι είναι αυτό που έχει δημιουργήσει μια τόσο στενή και ειλικρινή σχέση με το ελληνικό κοινό. Η χημεία μεταξύ των δύο frontman, Bouchkour και Komlan, στο προσκήνιο. Ήχοι απ’ την Ανατολή, ήχοι απ’ τη Δύση και μελωδίες στα γαλλικά, τα αγγλικά και τα καμπυλικά συνέθεσαν γρήγορα μια άκρως γοητευτική Βαβέλ. Κομμάτια-σταθμοί της δισκογραφίας τους εναλλάσσονταν με πιο φρέσκιες συνθέσεις και το κοινό τραγουδούσε τους στίχους δυνατά, κι ας μην ήξερε συχνά τι λένε.

Κι όπως σε κάθε συναυλιακή συνάντηση με τους Dub Inc, το βράδυ εξελίχθηκε αβίαστα σε ένα ξέφρενο πάρτι. Χέρια στον αέρα, παιχνίδια με τον κόσμο και πολύς χορός. Χορός κάτω απ’ τη σκηνή και κυρίως πάνω σε αυτή. Οι Dub Inc δεν έπαιζαν για το κοινό· έπαιζαν μαζί με το κοινό.  

Φύγαμε σχεδόν κουρασμένοι, έχοντας χορέψει και τραγουδήσει πολύ. Ανεμίσαμε τις βεντάλιες μας, θυμηθήκαμε τα φοιτητικά μας και ζήσαμε μια τελευταία «καλοκαιρινή στιγμή» στην αρχή του φθινοπώρου.

 Όσο για τους Dub Inc, έκαναν ό,τι πάντα. Παρέδωσαν ακόμη ένα live ξέφρενο και αυθεντικό, υπενθυμίζοντας την ομορφιά που πάντα κρύβεται στο σταυροδρόμι των πολιτισμών. Εκεί που οι άνθρωποι ζουν, χαμογελούν, πονούν και τραγουδούν για όλα στην ίδια γλώσσα.