“Η ΜΥΡΩΔΙΑ ΤΗΣ ΣΚΟΝΗΣ” ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΛΕΟΝΕΛ ΠΛΑΣΑΣ ΜΕΝΤΙΕΤΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΤΑΚΗ

Η συγκλονιστική ακτινογραφία μιας παιδικής ηλικίας, μιας μικρής κοινωνίας και μιας σχεδόν αχαρτογράφητης υπαίθρου στην Κολομβία, που τη μαστίζει η βία. Βία όλων των ειδών και όλων των βαθμών: κοινωνική, σωματική, ψυχολογική, βία κατά της ζωής από το παρακράτος των ναρκεμπόρων.

Ο Λεονέλ Πλάσας Μεντιέτα (Leonel Plazas Mendieta, Καρταχένα δελ Τσαϊρά, 1985) είναι Κολομβιανός ποιητής και φιλόσο­φος. Έχει μεταπτυχιακό στη Φιλοσοφία από το Πανεπιστήμιο Ζαν Ζορέ της Τουλού­ζης και είναι υποψήφιος διδάκτορας στο Τμήμα Ισπανικής Γλώσσας και Φιλολογίας του ΕΚΠΑ. Εργάζεται ως ερευνητής στην Προε­δρική Γραμ­­ματεία Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Διεθνούς Ανθρωπιστικού Δικαίου της Κολομβίας. Εκτός από την ποιητική συλλογή Η μυρωδιά της σκόνης, έχει εκδώσει τις συλλογές Edad de arena (Ηλικία άμμου, 2010) και Fábula del hombre (Μύθος του ανθρώπου, 2014), καθώς και τον συγκεντρωτικό τόμο με ποιή­ματα γραμμένα ως το 2015 Terre perdue / Tierra Perdida (Χαμένη γη, δίγλωσση έκδοση, 2017). Ποιήματά του έχουν συμπεριληφθεί σε πολλές ανθολογίες και έχουν μεταφραστεί στα ιταλικά.

«Το παιδί-ποιητής παραμερίζει τα κλαδιά και μας αφήνει να δούμε τον άλλοτε ήρεμο, άλλοτε βάναυσο κόσμο του». Χόρχε Ελιέσερ Πάρδο

«Η Μυρωδιά της σκόνης συγκινεί τον αναγνώστη με τη δύναμη των εικόνων της. Συγκινεί γιατί ποίη­ση και πεζογραφία γίνονται ένα. Η δύναμή της προέρχεται από τη φωνή ενός προσώπου που αισθάνεται, στο σώμα του και στη ζωή του που μόλις ξεκινάει, τη διαρκή κατασπάραξη μιας κοινωνίας που δεν ξέρει ότι είναι άρρωστη». Άλβαρο Μιράντα

«Όλα τα βλέπουμε στο χαρούμενο ή σαστισμένο βλέμμα ενός μικρού χωριατόπαιδου».

 Τζιοβάννι Κεσσέπ

Λίγα λόγια για τη σειρά: ΒΑΛΕ ΤΟΝ ΗΛΙΟ ΣΥΝΟΡΟ

Διευθύντρια σειράς: Αγαθή Δηµητρούκα

Η σειρά «Βάλε τον ήλιο σύνορο» φιλοδοξεί, μέσα από ποιητικά κείμενα που πραγματεύονται προσωπικές υπερβάσεις των δημιουργών τους, να φωτίσει τον δρόμο της αισιοδοξίας και της αγωνιστικότητας, παρ’ όλες τις αντιξοότητες της ζωής. Και με τον τρόπο αυτό, να απευθυνθεί και στις νεότερες γενιές που παίρνουν σήμερα τη σκυτάλη του κόσμου.