“Η ΩΡΑΙΑ ΕΛΕΝΗ ΣΤΗΝ ΚΟΙΛΑΔΑ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ ΕΡΩΤΩΝ” ΚΑΘΕ ΔΕΥΤΕΡΑ & ΤΡΙΤΗ ΑΠΟ ΤΙΣ 16 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ RADAR

Το κείμενο και η δραματουργία είναι του Δρ. Κωνσταντίνου Μπούρα και η Γεωργία Ζώη ερμηνεύει το ρόλο της Ελένης, υπό την σκηνοθετική μπαγκέτα του Κωστή Καπελώνη.

Ιδιαίτερη και ευτυχής συγκυρία αποτελεί το γεγονός ότι η Γεωργία Ζώη εμφανίζεται για πρώτη φορά ως ηθοποιός σε έναν από τους θεατρικούς χώρους του οποίου έχει κάνει την μελέτη, με την ιδιότητά της ως Αρχιτέκτων.

Στον ρόλο της Ελένης εμφανίζεται η Γεωργία Ζώη, βραβευμένη, πρόσφατα με ένα ακόμη βραβείο, εκείνο της Καλύτερης Ηθοποιού για την ερμηνεία της στο έργο Amber Alert (17ο Διεθνές Φεστιβάλ Μονοδράματος «ΜΟΝΟΑΚΤ», Πρίστινα, 13/06/2025). Μέσα από μια βαθιά ανθρώπινη και πολιτική προσέγγιση, η ερμηνεία της αγγίζει τον πυρήνα της γυναικείας εμπειρίας από την αρχαιότητα έως σήμερα.

Η συνθέτις Ζωή Τηγανούρια υπογράφει την πρωτότυπη μουσική της παράστασης και πλαισιωμένη επί σκηνής από τον Στέλιο Γενεράλη στα κρουστά, μας καθηλώνει με την γνωστή εκτελεστική της δεινότητα ως βιρτουόζος του ακορντεόν αλλά και με τις συνθέσεις  της που έχουν ρόλο αφηγηματικό παράλληλα με τον λόγο. Μαζί, ζωντανεύουν μουσικά τα έντονα και αντιφατικά συναισθήματα της πολυσύνθετης γυναικείας υπόστασης.

Η Ωραία Ελένη, το αιώνιο σύμβολο ομορφιάς και κατάρας, σε προχωρημένη  ηλικία πια, παίρνει για πρώτη φορά η ίδια τον λόγο. Δεν μιλούν οι ποιητές, οι άντρες, οι στρατηγοί∙ μιλά η ίδια.

Από τα τείχη της Τροίας μέχρι τους σημερινούς πολέμους, η φωνή της γίνεται κραυγή ενάντια στη βία, τον πόλεμο, την κακοποίηση των γυναικών. Θρηνεί για τα παιδιά που χάθηκαν, καταγγέλλει τους άρχοντες που πλουτίζουν με αίμα, διεκδικεί το δικαίωμα των γυναικών να μιλούν, να αντιστέκονται, να ζουν.

Η παράσταση εναλλάσσει συγκίνηση, θυμό, χιούμορ, τρυφερότητα και πάθος, κρατώντας τον θεατή σε διαρκή συναισθηματική εγρήγορση.

Ο μονόλογος συνδυάζει λόγο, μουσική και τραγούδια που ερμηνεύει η Γεωργία Ζώη.

 Η «Ωραία Ελένη στην κοιλάδα των νεκρών ερώτων», στην κοιλάδα του Ευρώτα όπου μοσχοβολούνε πορτοκάλια, τραγουδάει τον πόνο, την απώλεια, τον έρωτα, την ομορφιά, την Ειρήνη..

Μέσα από 4 νέα τραγούδια της Ζωής Τηγανούρια που τα έχει συνθέσει ειδικά για την παράσταση «Έρως» της Σαπφούς σε μετάφραση Κωνσταντίνου Μπούρα, «Η ωραία Ελένη» σε στίχους Λούλας Παπαγιαννοπούλου, «Γυναίκα Ειρήνη» σε στίχους Σοφίας Λιγνού και  «Σκοτεινή λαχτάρα» σε στίχους Ζωής Τηγανούρια,

καθώς και 4 παραδοσιακά μοιρολόγια, τραγούδια της ξενιτιάς και του έρωτα («Ξένος εδώ, ξένος εκεί», «Την πατρίδα μ’ έχασα», «Δεν αφήνει τη χαρά η λύπη», «Νεραντζούλα»),

και τέλος το μοιρολόι «Σήκω μάνα» σε ποίηση Γιάννη Φαλκώνη, το τελευταίο τραγούδι που μελοποίησε ο πρόσφατα εκλιπών Πετρολούκας Χαλκιάς με τη φωνή της Γεωργίας Ζώη.

(δείτε εδώ: https://youtu.be/MeR85SiZI_g?si=xfrXPkj1qb_F8BVE )

Στο τέλος, η Ελένη δεν είναι πια το εξιλαστήριο θύμα μιας τραγωδίας… γίνεται σύμβολο Ειρήνης, Αγάπης και Ελευθερίας.

Ένα έργο που μας αφορά όλους.

Ένας μονόλογος που διδάσκει, συγκινεί, προβληματίζει.

Μια φωνή που δεν σωπαίνει πια.