Στα «Άσπρα Άλογα» του Ερρίκου Ίψεν υποδύεστε την κυρία Χέλσετ έναν χαρακτηριστικό ρόλο μέσα στον κόσμο του Ρόσμερχολμ Πώς προσεγγίσατε αυτόν τον χαρακτήρα και ποια ήταν η πρώτη σας σκέψη όταν ήρθατε σε επαφή μαζί του;
Με συμπάθεια και ενδιαφέρον για το βάθος του χαρακτήρα όπως προσπαθώ και σε κάθε ρόλο.Από την αρχή σκέφτηκα ότι αυτή η γυναίκα αντιπροσωπεύει την κοινωνία της εποχής της αλλά είναι και το συναισθηματικό βαρόμετρο του σπιτιού που φροντίζει.
Ο Ίψεν αποκαλύπτει συχνά την αλήθεια των προσώπων του μέσα από όσα αποσιωπούν, περισσότερο παρά μέσα από όσα λένε. Πώς εργαστήκατε πάνω στις σιωπές, στις υπόγειες εντάσεις και στα ανείπωτα της κυρίας Χέλσετ;
Λέγοντας τα λόγια της στο κείμενο και αλληλεπιδρώντας με τα υπόλοιπα πρόσωπα του έργου με θάρρος και αλήθεια.Οι προθέσεις και τα μυστικά κάθε χαρακτήρα φανερώνονται από τις δράσεις του επί σκηνής.
Στον κόσμο του Ρόσμερ, οι προσωπικές σχέσεις διαπλέκονται με την ηθική, τις κοινωνικές συμβάσεις και την ανάγκη για ελευθερία. Ποια θέση έχει η κυρία Χέλσετ μέσα σε αυτό το σύνθετο ανθρώπινο τοπίο;
Εντάξει διχασμένη την θεωρώ και όχι τόσο τα γμένη με το συντηρητικό στρατόπεδο.Τους θεωρεί κρατούντες αλλά όχι δίκαια και όχι για πάντα Άλλωστε όλα αλλάζουν και την υποκρισία των καθωσπρέπει την νιώθει και την καταγγέλει η Χέλσετ.Επίσης νιώθει την δύσκολη,υποταγμένη θέση της γυναίκας εκείνη την εποχή.
Έχετε σπουδάσει Οδοντιατρική και έχετε αποκτήσει μεταπτυχιακό τίτλο στο University of Bristol, πριν αφοσιωθείτε συστηματικά στο θέατρο. Τι σας οδήγησε σε αυτή τη μετάβαση και τι σας προσέφερε η επιστημονική σας κατάρτιση στην προσέγγιση των ανθρώπινων χαρακτήρων;
Δεν θα την έλεγα μετάβαση αλλά πρόσθεση.Οι σπουδές μου στο θέατρο,στη δραματική σχολή και στα σεμινάρια έγιναν παράλληλα με την άσκηση της οδοντιατρικής την οποία με χαρά υπηρετώ μέχρι και σήμερα.Βαθιά ανθρώπινη η προσπάθεια να βοηθήσεις ιατρικά έναν άνθρωπο αλλά και επιστημονική η ανάλυση ενός θεατρικού ρόλου.Επίσης η ιατρική άσκηση ακριβώς επειδή αλληλεπιδρά με την πολυπλοκη ανθρώπινη φύση από πολλούς αποδίδεται ως τέχνη.
Έχετε συμμετάσχει σε σημαντικά εργαστήρια υποκριτικής με δασκάλους όπως ο Θεόδωρος Τερζόπουλος, η Ρούλα Πατεράκη και ο Θωμάς Μοσχόπουλος. Ποιες από αυτές τις εμπειρίες επηρέασαν περισσότερο τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεστε σήμερα την υποκριτική;
Δεν θα μπορούσα να ξεχωρίσω ,κάθε άνθρωπος αφήνει πάνω μας ίχνη ειδικά αν θέλουμε να μας αφήσει.
Έχετε ερμηνεύσει ρόλους σε έργα κλασικών συγγραφέων, όπως ο Λόρκα, ο Κάφκα και ο Παπαδιαμάντης, αλλά και σε σύγχρονα ελληνικά έργα. Τι σας συγκινεί περισσότερο στην ερμηνεία ενός κλασικού κειμένου και τι σας δυσκολεύει;
Με συγκινεί η αρτιότητα των κλασσικών κειμένων και η λιτότητα τους.Πιο ευθύβολα,πιο άμεσα τελικά.Δύσκολα στην σκληρή μας εποχή φαίνονται,αλλά ο κόσμος εκεί επιστρέφει γιατι νιώθει ασφάλεια.
Έχετε γράψει και ερμηνεύσει δικά σας θεατρικά έργα, ενώ έχετε αναλάβει και τη σκηνοθεσία τους. Πώς αλλάζει η σχέση σας με έναν χαρακτήρα όταν είστε ταυτόχρονα η δημιουργός του και η ηθοποιός που καλείται να του δώσει ζωή;
Με ενθουσιασμό πρωτόγνωρο γιατί συστήνω και το έργο και τον ρόλο.Επίσης ήξερα ακριβώς ποιος ήταν ο χαρακτήρας ή τουλαχιστον πως τον είχα φανταστεί.Ήταν όμως βαριά η ευθύνη με την έννοια της θεατρικής παραγωγής.
Η μουσική αποτελεί επίσης μέρος της εκπαίδευσής σας. Πόσο σημαντικά είναι για εσάς ο ρυθμός, η μουσικότητα της φωνής και η σωματική έκφραση στη δημιουργία ενός θεατρικού χαρακτήρα;
Κυρίαρχα όλα,θα πρόσθετα το ένστικτο που ενιρχηστρώνει όσα αναφέρατε.Αυτό δεν διδάσκεται.
Στη δουλειά σας έχετε περάσει από το θέατρο στην τηλεόραση και στη μεταγλώττιση, ακόμη και σε μεγάλες παραγωγές κινουμένων σχεδίων. Τι αλλάζει στην ερμηνεία όταν ο ηθοποιός δεν διαθέτει το σώμα και την κίνηση ως μέσα έκφρασης, αλλά μόνο τη φωνή του;
Προσπαθεί μέσα από την φωνή να ζήσει και το σώμα και η κινησή του.Η λατρεμένη φαντασία μας.
Τι θα θέλατε να πάρει μαζί του ο θεατής φεύγοντας από τα «Άσπρα Άλογα»; Και τι ανακαλύψατε εσείς, μέσα από την κυρία Χέλσετ για τον άνθρωπο, τις ενοχές του και την ανάγκη του να συμφιλιωθεί με την αλήθεια;
Να ενεργοποιήσει την ανθρωπιά του αν την έχει ξεχάσει,το έλεος,την συνείδηση του.Όλοι ξέρουν ότι έχουν κάνει κακό.Αν το παραδέχονταν πρώτα στον ίδιο τους τον εαυτό ίσως γίνονταν καλύτεροι και λιγότερο τραυματικοί για τους άλλους.Ανακαλύπτω και μέσα από το ρόλο αλλά και από την ζωή μου ότι δεν θέλουν όλοι οι άνθρωποι να αλλάξουν.Ίσως δεν τους αξίζει και κάτι καλύτερο.
Ευχαριστούμε
