“Η ΑΝΤΙΓΟΝΗ” ΤΟΥ ΜΟΥΜΟΥΛΙΔΗ, ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΑΤΑΕΙ ΜΟΝΟ ΣΤΟ ΜΥΘΟ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ

Η «Αντιγόνη» του Θέμη Μουμουλίδη είναι μια παράσταση που δεν πατάει μόνο στο μύθο αλλά και στο σήμερα, θυμίζοντας μας πως η τραγωδία του Σοφοκλή δεν είναι μια ιστορία μακρινή, αλλά ένας καθρέφτης της κοινωνίας μας. Η σκηνοθεσία, λιτή και γεμάτη ένταση, με σκληρά φώτα και αυστηρά κοστούμια, φτιάχνει μια ατμόσφαιρα που παραπέμπει σε μεταπολεμικό τοπίο, σαν να βγαίνουμε όλοι από έναν διαρκή πόλεμο εξουσίας και απώλειας. 

Η Λένα Παπαληγούρα ως Αντιγόνη κουβαλάει τη φωνή της αντίστασης με πάθος, μια φωνή που μοιάζει να συνομιλεί με τις δικές μας φωνές όταν ζητάμε δικαιοσύνη και λογοδοσία.

 Ο Μελέτης Ηλίας ως Κρέοντας ενσαρκώνει την αλαζονεία της εξουσίας, έναν ηγεμόνα που πιστεύει πως τα πάντα μπορούν να καθορίζονται με διατάγματα, αλλά που τελικά γκρεμίζεται από την ίδια του την ακαμψία.

H παράσταση

Δεν είναι μια ακόμα παράσταση αρχαίας τραγωδίας. Είναι μια υπενθύμιση του πώς ο αυταρχισμός, η αλαζονεία και η αδιαφορία απέναντι στην ανθρώπινη ζωή οδηγούν πάντα στην καταστροφή. Δεν μπορείς να το δεις χωρίς να σκεφτείς την Ελλάδα του σήμερα: τα Τέμπη, όπου οι ζωές θυσιάστηκαν στην αμέλεια και στη σιωπή· τις καθημερινές πράξεις αυθαιρεσίας της εξουσίας· την προσπάθεια να φιμωθούν όσοι σηκώνουν κεφάλι. Η Αντιγόνη γίνεται σύμβολο κάθε πολίτη που ζητά δικαιοσύνη απέναντι σε ένα σύστημα που επιμένει να στέκεται απόμακρο, αδιάφορο, άκαμπτο.

Ο Μουμουλίδης αποδεικνύει ότι το αρχαίο δράμα, όταν ειπωθεί με αλήθεια, μπορεί να συνομιλήσει με την κοινωνία μας πιο καθαρά από οποιοδήποτε δελτίο ειδήσεων. Στην «Αντιγόνη» βλέπουμε το σήμερα: το πένθος, την αγανάκτηση, αλλά και την ελπίδα ότι η φωνή που αντιστέκεται δεν σβήνει ποτέ.