Η «Μακρόνησος» του Μιχάλη Παπαδόπουλου, βασισμένη σε ιστορικά γεγονότα και πραγματικές μαρτυρίες, μετά από μια εξαιρετική πορεία στην Κύπρο, ανεβαίνει και στην Ελλάδα, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καρατζιά. Από 21 Νοεμβρίου κάθε Σάββατο και Κυριακή στις 18:00, στο θέατρο Εν Αθήναις, για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων.
Η παράσταση είναι αφιερωμένη στην μνήμη της Αλεξίας Παπαλαζάρου, της πρώτης σκηνοθέτιδας της «Μακρονήσου», που έφυγε από τη ζωή πριν ένα χρόνο, έπειτα από πολυετή μάχη με τον καρκίνο.
Λίγα λόγια για το Έργο
Βασισμένη σε αληθινά γεγονότα και μαρτυρίες, η «Μακρόνησος» του Μιχάλη Παπαδόπουλου πραγματεύεται ένα από τα πιο σκοτεινά κεφάλαια της νεότερης ελληνικής ιστορίας, φέρνοντας στο προσκήνιο την ιστορία των εξόριστων γυναικών του Εμφυλίου.
Τότε. Μάιος του 1947. Φτάνουν στη Μακρόνησο οι πρώτοι στρατιώτες. Η κυβέρνηση των Αθηνών θέτει σε εφαρμογή το σχέδιο της «Εθνικής Αναμορφώσεως». Απέναντι από το Λαύριο, σε μια άγονη και άνυδρη λωρίδα γης, στη Μακρόνησο, χιλιάδες εξόριστοι πολίτες και στρατιώτες έρχονται αντιμέτωποι με τη φρίκη του εγκλεισμού, τη βία και τα βασανιστήρια. Τον Ιανουάριο του 1950, περίπου 1.200 γυναίκες (ανάμεσα τους η Βαλεντίνη, η Ελένη, η Μαρία και η Σμαρώ), ήδη εξόριστες στο Τρίκερι, μεταφέρονται στο «κολαστήριο των Κυκλάδων», για να βιώσουν κι εκείνες τη σκληρότητα ενός μηχανισμού που αποσκοπεί στην υποταγή και την ιδεολογική τους «αναμόρφωση». Δεκατέσσερα χρόνια αργότερα και οι τελευταίοι στρατιώτες εγκαταλείπουν τη Μακρόνησο.
Σήμερα. Οκτώβριος του 2026. Με αφορμή την εισήγηση ακροδεξιάς πολιτικού για την επαναλειτουργία της Μακρονήσου, σχεδόν 70 χρόνια μετά την εκκένωση του νησιού και το κλείσιμο των στρατοπέδων, η Βαλεντίνη (Ασπασία Κράλλη) επιστρέφει στο πιο οδυνηρό κεφάλαιο της ζωής της, τον εγκλεισμό της στο «Νταχάου της Ελλάδας».
Μαζί με την Ελένη (Θεοδώρα Σιάρκου), τη Μαρία (Μαριάνθη Σοντάκη) και τη Σμαρώ (Ερμίνα Κυριαζή), ανασύρουν από τη μνήμη τους όσα έζησαν τότε. Από τον βίαιο ξεριζωμό από τα σπίτια και τις οικογένειες τους, έως τον εγκλεισμό, τις απάνθρωπες συνθήκες κράτησης, την ψυχολογική βία και τα βασανιστήρια, τον άγριο αποχωρισμό απ’ τα παιδιά τους, οι τέσσερις γυναίκες αφηγούνται τον αδιάκοπο αγώνα τους για επιβίωση, αξιοπρέπεια και ελευθερία.
Η «Μακρόνησος» είναι ένας ύμνος για τη δύναμη της ανθρώπινης ψυχής, την αλληλεγγύη, τη φιλία, τη μητρότητα. Μια παράσταση για τις γυναίκες που δεν υπήρξαν απλώς «σύζυγοι», «κόρες», «αδελφές» ή «συγγενείς» κάποιου αγωνιστή, αλλά στάθηκαν οι ίδιες απέναντι στη βία και την καταπίεση, υπερασπιζόμενες τα ιδανικά και τα πιστεύω τους. Γυναίκες που αγωνίστηκαν για ένα καλύτερο αύριο, για έναν καλύτερο κόσμο γράφοντας τη δική τους ιστορία.
Σκηνοθετικό σημείωμα
Δεκατέσσερα χρόνια πριν, το 2012, μαζί με το Μάνο Αντωνιάδη με αφορμή την άνοδο τότε της ακροδεξιάς στη χώρα μας, ανεβάσαμε το αντιπολεμικό δράμα του Martin Sherman, Bent.
Σήμερα για τους ίδιους ακριβώς λόγους αποφασίσαμε να ανεβάσουμε τη Μακρόνησο του Μιχάλη Παπαδόπουλου.
Επιπλέον πληροφορίες
– Ο Μιχάλης Παπαδόπουλος, Θεατρικός συγγραφέας, σεναριογράφος, σκηνογράφος, εικαστικός και δάσκαλος τέχνης, είναι ο πιο πολυανεβασμένος θεατρικός συγγραφέας της Κύπρου. Την τελευταία δεκαετία έχουν παρουσιαστεί σε διάφορα θέατρα της Κύπρου και της Ελλάδας 27 διαφορετικά έργα του.
– Η «Μακρονήσος» έχει παρουσιαστεί με μεγάλη επιτυχία στην Κύπρο από το θέατρο ΑντίΛογος, σε σκηνοθεσία Αλεξίας Παπαλαζάρου, με τις Γιάννα Λευκάτη, Μαργαρίτα Ζαχαρίου, Χριστίνα Χριστόφια και Ηλιάνα Κάκκουρα.
