Από τα πρώτα λεπτά της παράστασης στο Βεάκειο, έγινε ξεκάθαρο πως αυτή η «Μήδεια» δεν θα ήταν μια απλή αναπαράσταση της γνωστής τραγωδίας του Ευριπίδη. Η σκηνοθετική ματιά του Nikita Milivojević δημιουργεί ένα σκοτεινό και ιδιαίτερα ατμοσφαιρικό σκηνικό, μέσα στο οποίο η ιστορία της Μήδειας αποκτά έναν έντονα ανθρώπινο και σύγχρονο χαρακτήρα.
Η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη στον ρόλο της Μήδειας
Στο επίκεντρο βρίσκεται φυσικά η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, η οποία επιστρέφει στον εμβληματικό ρόλο 29 χρόνια μετά την πρώτη της ερμηνεία.
Η παρουσία της είναι καθηλωτική. Με το βλέμμα, τη φωνή και κυρίως τις σιωπές της, καταφέρνει να μεταφέρει όλο τον πόνο, την οργή και την εσωτερική σύγκρουση της ηρωίδας.
Η Μήδεια της Καραμπέτη δεν παρουσιάζεται απλώς ως θύμα ή ως θύτης. Είναι ένας άνθρωπος που αγαπά, προδίδεται, πονά και τελικά οδηγείται στην απόλυτη καταστροφή.
Μια διαφορετική ματιά στην τραγωδία
Ο Milivojević επιλέγει μια περισσότερο εσωτερική προσέγγιση, με τη μνήμη, τον έρωτα και την προδοσία να βρίσκονται διαρκώς στο προσκήνιο.
Η σκηνική εικόνα, οι φωτισμοί, η κίνηση και η ζωντανή μουσική δημιουργούν μια έντονη ατμόσφαιρα, που ενισχύει τη συναισθηματική φόρτιση της παράστασης.
Ξεχωρίζει και η Ρένη Πιττακή στον ρόλο της Τροφού, ενώ ο Χορός λειτουργεί ουσιαστικά ως μέρος της ίδιας της δραματουργίας.
Το Βεάκειο γίνεται μέρος της παράστασης
Ο ανοιχτός χώρος του Βεάκειου λειτουργεί ιδανικά για το συγκεκριμένο έργο. Ο λόγος του Ευριπίδη ακούγεται δυνατός μέσα στη νύχτα και δημιουργεί μια ιδιαίτερη σύνδεση ανάμεσα στη σκηνή και το κοινό.
Και ίσως αυτό να είναι το μεγαλύτερο επίτευγμα της παράστασης: παρότι μιλά για μια ιστορία χιλιάδων ετών, καταφέρνει να μοιάζει απρόσμενα σημερινή.
Μια «Μήδεια» που μένει μαζί σου
Φεύγοντας από το Βεάκειο, δεν είναι εύκολο να πάρεις μαζί σου ένα ξεκάθαρο συμπέρασμα. Η παράσταση αφήνει περισσότερο ερωτήματα παρά απαντήσεις.
Μπορείς να καταδικάσεις τη Μήδεια χωρίς να αγνοήσεις τον πόνο της; Μπορείς να κατανοήσεις έναν άνθρωπο χωρίς να δικαιολογήσεις τις πράξεις του;
Αυτή ακριβώς η αμφιβολία είναι που κάνει τη «Μήδεια» του Milivojević ενδιαφέρουσα.
Μια σκοτεινή, δυνατή και βαθιά ανθρώπινη παράσταση, με μια Καρυοφυλλιά Καραμπέτη που δικαιολογεί απόλυτα την επιστροφή της σε έναν από τους σημαντικότερους ρόλους της καριέρας της.
Μια παράσταση που τελειώνει στη σκηνή, αλλά συνεχίζει να σε ακολουθεί και μετά.
