Η «Καρυάτιδα!» του Γιώργου Καπουτζίδη είναι μια πολιτική σάτιρα που χρησιμοποιεί ένα από τα ισχυρότερα σύμβολα της ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς για να σχολιάσει όχι μόνο την ιστορία, αλλά κυρίως τη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα. Με αφορμή την υποθετική επιστροφή της κλεμμένης Καρυάτιδας στην Ελλάδα, ο συγγραφέας στήνει ένα εκρηκτικό σκηνικό γεμάτο παρεξηγήσεις, πολιτικές σκοπιμότητες, επικοινωνιακά παιχνίδια και ανθρώπινες αδυναμίες.
Το μεγάλο πλεονέκτημα του έργου είναι το κείμενό του. Ο Καπουτζίδης ισορροπεί με δεξιοτεχνία ανάμεσα στην κωμωδία και τον κοινωνικό σχολιασμό, αποφεύγοντας τον εύκολο διδακτισμό. Το χιούμορ είναι γρήγορο, καυστικό και συχνά αυτοσαρκαστικό, ενώ οι διάλογοι διαθέτουν ρυθμό και φυσικότητα. Οι χαρακτήρες, παρότι λειτουργούν ως εκπρόσωποι διαφορετικών νοοτροπιών της ελληνικής κοινωνίας, δεν καταλήγουν ποτέ να γίνονται απλές καρικατούρες.
Η σκηνοθεσία υπηρετεί αποτελεσματικά τον γρήγορο ρυθμό του έργου, αναδεικνύοντας τόσο τις κωμικές κορυφώσεις όσο και τις πιο στοχαστικές στιγμές. Οι εναλλαγές είναι ζωντανές, χωρίς να αφήνουν την παράσταση να χάνει τη δυναμική της, ενώ το σύνολο του θιάσου λειτουργεί με αξιοσημείωτη ομοιογένεια.
Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα είναι η επιλογή της Καρυάτιδας ως συμβόλου. Αντί να αντιμετωπιστεί αποκλειστικά ως ένα εθνικό κειμήλιο, μετατρέπεται σε αφορμή για να αποκαλυφθούν οι αντιφάσεις μιας κοινωνίας που συχνά ενδιαφέρεται περισσότερο για την εικόνα της παρά για την ουσία. Η παράσταση σχολιάζει εύστοχα τη σχέση πολιτικής, μέσων ενημέρωσης και δημόσιας γνώμης, χωρίς να παίρνει κομματική θέση, αλλά ασκώντας κριτική σε νοοτροπίες που διαχρονικά χαρακτηρίζουν τον δημόσιο βίο.
Αν υπάρχει ένα σημείο που θα μπορούσε να προβληματίσει, είναι ότι σε ορισμένες στιγμές η επιθυμία για συνεχή παραγωγή αστείων μειώνει τη δραματική ένταση. Ορισμένες σκηνές μοιάζουν να παρατείνονται περισσότερο από όσο χρειάζεται, ενώ κάποια μηνύματα διατυπώνονται αρκετά άμεσα. Ωστόσο, αυτά τα στοιχεία δεν αλλοιώνουν τη συνολική εμπειρία.
Συνολικά, η «Καρυάτιδα!» αποτελεί μια σύγχρονη ελληνική κωμωδία με ουσία. Προσφέρει άφθονο γέλιο, αλλά ταυτόχρονα καλεί τον θεατή να αναρωτηθεί για τη σχέση μας με την ιστορία, την εθνική ταυτότητα και τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουμε τα μεγάλα συλλογικά μας σύμβολα. Είναι μια παράσταση που αποδεικνύει ότι η κωμωδία μπορεί να είναι ταυτόχρονα διασκεδαστική, αιχμηρή και βαθιά πολιτική, αφήνοντας τον θεατή να αποχωρεί από το θέατρο όχι μόνο χαμογελώντας, αλλά και σκεπτόμενος.
