Η έμπνευση για τη συγγραφή του «Θέλω να σου κρατάω το χέρι» γεννήθηκε το 2021, αντλώντας τη σπίθα της από το θρυλικό “I want to hold your hand” που ηχογράφησαν οι Beatles το 1963. Σε αυτό το θεατρικό έργο, ο Τάσος Ιορδανίδης τοποθετεί τη δράση σε έναν χώρο προσωρινό, σχεδόν μετέωρο, ιδιαίτερο θα έλεγα, στο δωμάτιο ενός φτηνού ξενοδοχείου ημιδιαμονής. Η δημιουργία του είναι τόσο ρεαλιστική και με ωραία αισθητική και κουμπώνει πολύ ωραία με τα κοστούμια των δύο πρωταγωνιστών. Αυτά τα στοιχεία αξίζει να πιστωθούν στην Ηλένια Δουλαδίρη.
Εκεί γίνεται η συνάντηση δύο «παράνομων» εραστών που έχουν εγκλωβιστεί σε κλονισμένους γάμους με πολλές γονεϊκές ευθύνες.Ο καθένας ξεσπάει με τον τρόπο του και λέει όσα δε μπορεί να πει φωναχτά στο γάμο του. Ωστόσο, κάνουν μια συμφωνία. Να κρατήσουν όλα τα προσωπικά τους προβλήματα εκτός αυτού του δωματίου. Αυτό όμως καταρρέει σταδιακά, καθώς η έξω πραγματικότητα εισβάλλει αδυσώπητα και βίαια.
Στο μικροσκόπιο μπαίνει η «μάχη των φύλων» με τον Τάσο Ιορδανίδη να σπάει τα κλισέ και να ξεδιπλώνει το τρόπο που λειτουργούν οι σύγχρονες σχέσεις. Με φυσικότητα, χιούμορ, σαρκασμό και άμεσες στιχομυθίες οι ήρωες ξεδιπλώνουν το χαρακτήρα τους και αποδομούν τα στερεότυπα που τόσο βαθιά έχουν ριζώσει στην κοινωνία.
Ο γρήγορος ρυθμός και ο καθαρός χώρος που έχουν οι δύο πρωταγωνιστές διατηρεί αμείωτο το ενδιαφέρον. Προσωπικά αναγνώρισα πολλές πλευρές του εαυτού μου και όχι μόνο στους δύο ηθοποιούς, ένα στοιχείο που προσδίδει και αμεσότητα στο έργο.
Η συνεχής εναλλαγή ανάμεσα στο κωμικό στοιχείο και τον δραματικό τόνο διατηρεί τη θεατρική δράση σε ένταση μέχρι την τελευταία στιγμή, όπου μια αναπάντεχη ανατροπή αλλάζει όλα τα δεδομένα.
Από την πλευρά της, η Θάλεια Ματίκα υπογράφει μια σκηνοθεσία με γρήγορο ρυθμό και αμείωτη ενέργεια. Παράλληλα, η δική της μουσική επιμέλεια χτίζει τις απαραίτητες δραματουργικές γέφυρες, υπογραμμίζοντας με επιτυχία τις στιγμές νοσταλγίας.
Επί σκηνής, η χημεία μεταξύ του Τάσου Ιορδανίδη και της Θάλειας Ματίκα είναι -αναμενόμενα- αδιαμφισβήτητη. Ωστόσο, μέσα από την εμπειρία τους και τις υποκριτικές τους ικανότητες, παραδίδουν μια αυτόνομη ιστορία γεμάτη ρεαλισμό και αλήθειες.
Το «Θέλω να σου κρατάω το χέρι» είναι μια παράσταση – απόδειξη για το πόση δουλειά απαιτείται για να διατηρηθεί η αγάπη. Μέσα από προβλήματα, άγχος, καθημερινότητα, παιδιά και δουλειές οι άνθρωποι στο τέλος της ημέρας ζητάμε μια αγκαλιά, μια ουσιαστική συντροφικότητα.
Πλέον, το “Θέλω να σου κρατάω το χέρι” βγαίνει εκτός των τειχών της Αθήνας, ξεκινώντας μια μεγάλη καλοκαιρινή περιοδεία σε όλη την επικράτεια. Αξίζει να βρεθείτε σε μία από τις στάσεις αυτού του ταξιδιού. Όχι μόνο για να παρακολουθήσετε ένα ωραίο έργο, αλλά γιατί είναι σχεδόν βέβαιο πως θα αντικρίσετε κομμάτια της δικής σας καθημερινότητας επί σκηνής, ανακαλύπτοντας ξανά τη συγκίνηση σε εκείνες τις μικρές, “αόρατες” λεπτομέρειες που τελικά καθορίζουν τη μεγάλη εικόνα της ζωής μας.
