«Δεν υπάρχουν θαύματα για μας. Όλα πρέπει να τα κάνουμε μόνοι μας»
Η Λίλλυ Μελεμέ σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί στο συγκλονιστικά επίκαιρο έργο του Μαξίμ Γκόρκι «Βάσσα- Μια μητέρα», παρουσιάζοντας μια αιχμηρή πολιτική ανάγνωση πάνω στην εξουσία, την οικογένεια και τη βία που κληροδοτείται από γενιά σε γενιά.
Μαζί με μια ομάδα νέων ηθοποιών, που μάλιστα έχουν υπάρξει και μαθητές της: Πολύμνια Αγγελάκη, Αγαθή Κυριαζή, Ξένια Κουτσουμπού, Λεωνίδα Λεωντιάδη, Μελίνα Ποτουρίδου, Αλέξανδρο Σάβγκα, Αλέξανδρο Σπυριδέλη, Σίμο Στυλιανού και Κατερίνα Μαρία Σαλταούρα, η σκηνοθέτρια συνθέτει έναν ασφυκτικό σκηνικό μικρόκοσμο, όπου η μητρική αγάπη μετατρέπεται σε εργαλείο ελέγχου και η επιβίωση σε ηθικό αδιέξοδο.
Η πρεμιέρα θα πραγματοποιηθεί στις 2 Φεβρουαρίου, και η παράσταση θα παίζεται κάθε Δευτέρα και Τρίτη στο Θέατρο Arroyo.
Λίγα λόγια για την υπόθεση:
Το συγκλονιστικά επίκαιρο έργο του Μαξίμ Γκόρκι δεν είναι απλώς το πορτραίτο μιας ισχυρής «ατσαλένιας» γυναίκας, αλλά ένα ζωντανό πολιτικό σχόλιο για την φύση της εξουσίας, την οικογένεια ως μικρογραφία κοινωνικού συστήματος, την κληρονομιά της βίας από γενιά σε γενιά και την ηθική φθορά που γεννά η αγωνία της επιβίωσης.
Ενώ ο πατέρας πεθαίνει, η οικογένεια διαλύεται και η επιχείρηση καταρρέει, η μητέρα αναλαμβάνει τα ηνία και χρησιμοποιεί κάθε θεμιτό και αθέμιτο μέσο προκειμένου να επιβιώσει. Όντας και η ίδια θύμα της πατριαρχίας και της κοινωνικής αδικίας που τοποθετεί την γυναίκα στο περιθώριο, αρπάζει την ευκαιρία και μεταμορφώνεται σε αμείλικτο θύτη που αγωνίζεται να επιβληθεί και να εδραιώσει την εξουσία της, χρησιμοποιώντας την μητρική της ιδιότητα. Όλα γίνονται στο όνομα της αγάπης και της φροντίδας για τα παιδιά.
Μόνο που τα παιδιά, αλλά και όλοι όσοι βρίσκονται γύρω της δεν αποτελούν παρά ανελέητους καθρέφτες, παράπλευρα θύματα ή βαθιές ρωγμές της. Και ακριβώς εδώέγκειται και η τραγωδία της.
Σκηνοθετικό σημείωμα:
«Δεν υπάρχουν θαύματα για μας. Όλα πρέπει να τα κάνουμε μόνοι μας»
Στον βωμό της ανάγκης και με πρόσχημα την μητρική αγάπη, η Βάσσα κυβερνά το σπίτι και την επιχείρησή της με σκληρότητα και, ασυνείδητα, με σχεδόν αντιηρωική αυτοθυσία, μιας και λειτουργεί ως αναγκαίο γρανάζι ενός αμείλικτου μηχανισμού , που τρέφεται από τον φόβο, τη βία, την συνενοχή, την υποταγή. Η εξουσία για την οποία πασχίζει με νύχια και με δόντια, δεν την απελευθερώνει. Αντίθετα, την απομονώνει, την φθείρει και την παγιδεύει στον ίδιο ιστό που πλέκει για τους άλλους, βυθίζοντάς την ολοένα και περισσότερο σ΄ ένα οδυνηρό τέλμα. Κάθε πράξη, κάθε απόφασή της είναι και μια μικρή ήττα της ανθρώπινης πλευράς της.
Η Βάσσα δεν είναι απλώς μια μητέρα. Η Βάσσα είναι μια τραγικά αντιφατική φιγούρα που συντηρεί το στρεβλό, πατριαρχικό σύστημα μέσα στο οποίο γεννήθηκε και διαμορφώθηκε.
Είναι ένας φορέας εξουσίας που αποζητά την επιβίωση με κάθε κόστος , σε έναν παρηκμασμένο κόσμο όπου η ηθική θεωρείται πολυτέλεια και δεν υπάρχει ο παραμικρός χώρος για αδυναμία ή ευαισθησία. Η έννοια της μητρικής αγάπης μεταμορφώνεται σε απόλυτο εργαλείο ελέγχου, εκφοβισμού, καταπίεσης και ακρωτηριασμού της ελεύθερης βούλησης. Ο ασφυκτικός μικρόκοσμος της οικογένειας της, δεν είναι παρά η ενσάρκωση μιας κοινωνίας υπό διάλυση, που για να σταθεί όρθια θυσιάζει πρώτα την τρυφερότητα, μετά τη δικαιοσύνη και εν τέλει τα ίδια της τα παιδιά.
Λίλλυ Μελεμέ
