Είναι απόγευμα της 19ης Ιουλίου του 2026 και κάτω απ’ τον συννεφιασμένο ουρανό της Βαρσοβίας, ο 20 χρόνος Αντρέι, με τα λίγα αγγλικά του, μας πιάνει κουβέντα για να ξορκίσει την μοναξιά του, καθώς είχε έρθει μόνος του να παρακολουθήσει την συναυλία.
Εκμυστηρεύτηκε στην παρέα ότι είναι το πρώτο live της ζωής του. Οι System OF A Down…
Black Sabbath, Ozzy, Dio, AC/DC ,Iggy Pop, Iron Maiden, Bruce Dickinson, Metallica, Helloween, Megadeth, Slayer, Anthrax , Sepultura, Monster Magnet, Blind Guardian, Iced Earth, Stratovarious, Testament, Gojira, είναι κάποιες από τις μπάντες που έχω δει κατά καιρούς από τα εφηβικά μου χρόνια , μέχρι και τώρα στα τρυφερά 41 μου.
Σίγουρα κάτι ξεχνάω, και σίγουρα δεν συμπεριλαμβάνω Έλληνες καλλιτέχνες, όπως και σχήματα άλλου είδους μουσικής.
Αν μη τι άλλο λοιπόν, αν προσθέσουμε Έλληνες μουσικούς, άλλα μουσικά είδη εκτός metal& hard rock, απ’ τα 12 μου, μόνο λίγες δεν τις λες τις προσλαμβάνουσες μου στα live concerts.
Η εισαγωγή μου ήταν αρκετά μεγάλη , καθώς όπου και να σταθώ και να βρεθώ σ αυτά τα χρόνια, με θυμάμαι να έλεγα, έχω δει σχεδόν τα πάντα,
αλλά για System Of A Down , θα έδινα και νεφρό.
Μόνο αυτή η μπάντα απ’ τους εν ζωή καλλιτέχνες, ήταν αυτό που θα με ολοκλήρωνε σαν ακροατή, σαν φαν της “σκληρής” μουσικής.
Τα εισιτήρια κλεισμένα μήνες τώρα σχεδόν αμέσως με το που ανακοινώθηκε η ευρωπαϊκή περιοδεία τους .
Όπως σε κάθε πόλη που επισκέφτηκαν η S.O.A.D στο ευρωπαϊκό τους τουρ, έτσι και στην πολωνική πρωτεύουσα πραγματοποίησαν δύο συναυλίες 18&19 Ιουλίου. Το Σάββατο στις 18 Ιουλίου καλοκαιρινός ήλιος που έλουζε την Βαρσοβία, δε προμήνυε αυτό που θα συνέβαινε την επόμενη μέρα.
Οι πόρτες του Narodowy Stadium άρχισαν να υποδέχονται κόσμο από τις 16.30. Από τις 18.30 που άνοιξαν οι Acid Bath, μέχρι τις 19.30,
8 παρά που συνέχισαν οι Queens of the Stone Age, η βροχή εξελισσόταν σε ισχυρή καταιγίδα.
Τα μουσκεμένα μας ρούχα και η σωματική μας ταλαιπωρία δεν ήταν κάτι ικανό για να μας πτοήσει.
Τα μουδιασμένα απ’ το νερό άκρα μας ,και το κρύο που διαπερνούσε τη ραχοκοκαλιά μας, με μιας εξαφανίστηκαν, όταν ο John Dolmayan άρχισε να παίζει την εισαγωγή του κομματιού Χ . Ακολούθησε με το μπάσο ο Shavo Odadjian και ξεκίνησε την μελωδία του τραγουδιού ο κιθαρίστας Daron Malakian.
Η φωνή του Serj Tankian μας βρήκε ήδη όλους κουβάρι.
Το setlist της συναυλίας είναι εύκολο να βρεθεί στο διαδίκτυο . Όπως και οι αντιδράσεις του κοινού σε κάθε εκτέλεση των κομματιών.
Ο καθένας απ’ την παρέα μου έκλαιγε σε διαφορετικό τραγούδι. Άλλη στο lonely day, άλλος στο chop suey, εγώ στο aerials.
Αυτό που είναι δύσκολο να αντιληφθεί κάποιος αν δε το ζήσει, είναι πως ουδέποτε μια μπάντα δε συνδύασε μελωδία, σκληρό ήχο, μπαλάντες, στίχους με βαθύ υπαρξιακό υπόβαθρο, και κυρίως με πολιτική αντιπολεμική οπτική.
Why do they always send the poor?
Ένα ερώτημα που θέτεται μουσικά και τραγουδιέται εν χορώ από 80000 κόσμο ταυτόχρονα…
Η ανατριχίλα που παρόμοια της δεν έχω νιώσει, με διαπερνά ακόμα που γράφω αυτές τις λέξεις.
Έκσταση: ψυχοσωματική κατάσταση με μυστικιστικές καταβολές και προεκτάσεις, κατά την οποία το υποκείμενο αισθάνεται πνευματική μεταρσίωση και προσέγγιση προς το θείο
Υγ: Αφιερωμένο σε σένα Αντρέι αυτό το κείμενο, που ξέρω ότι δε θα διαβάσεις ποτέ, αλλά σου αξίζει γιατί είχες την μυσταγωγική τέλεια metal “βάφτιση” της ζωής σου!
