Μετά τα αλλεπάλληλα sold – out 2 χρόνων και την τεράστια αγάπη του κοινού, η θεατρική παράσταση «Σέρρα – Η ψυχή του Πόντου», ξεκίνησε το πανελλαδικό και ευρωπαϊκό της ταξίδι, με πολλαπλές στάσεις σε πόλεις της Ελλάδας και του εξωτερικού, όπως στο Βερολίνο και τη Στοκχόλμη. Στις 22 Ιουνίου, βρέθηκε, για μία και μοναδική παράσταση, στην Αθήνα, στο Θέατρο Βράχων κι εμείς ήμασταν εκεί!
Βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Γιάννη Καλπούζου, υπό την καθηλωτική ερμηνεία της Χρύσας Παπά και τη σκηνοθετική ματιά του Σωτήρη Χατζάκη, η «Σέρρα» μέσα σε 90 λεπτά, μίλησε στη ψυχή μας και μας συγκίνησε βαθιά.
Θα σας διηγηθώ την ιστορία του πατέρα μου…». Έτσι, αρχίζει η διήγηση της Λεμονιάς, η οποία παρουσιάζεται στο κοινό για να αφηγηθεί την ιστορία του πατέρα της, του Γαληνού Φιλονίδη, ενός Έλληνα του Πόντου, ο οποίος ήρθε αντιμέτωπος με τις τρικυμίες της ανθρώπινης φύσης του αλλά και τις κτηνωδίες και την αγριότητα των εκτοπισμών και των διώξεων της εποχής.
Η ιστορία του Γαληνού αρχίζει το 1915, από την άλλοτε ευημερούσα Τραπεζούντα και ολοκληρώνεται το 1962, κρατώντας συμπυκνωμένη την ελληνική τραγωδία της προσφυγιάς. Ο ίδιος βιώνει τη βία των Τούρκων, ζει τον αναγκαστικό αποχωρισμό από τη γυναίκα και τα παιδιά του, ξεριζώνεται από την πατρίδα του και μοιράζει την καρδιά του ανάμεσα σε δύο γυναίκες, θέτοντας τις ηθικές του αρχές υπό δοκιμασία. Η ψυχή του ταλανίζεται από ανθρώπινα πάθη ενώ στο πρόσωπο και την πορεία του αντανακλούν τα δεινά των Ελλήνων του Πόντου και των Αρμενίων αλλά και όλων των ανθρώπων, οι οποίοι διαχρονικά βιώνουν τη βιαιότητα και τον ξεριζωμό.
Μία ηθοποιός, που ενσαρκώνει 12 διαφορετικούς ρόλους και ένα αποκαλυπτικό και συνταρακτικό κοινωνικά δραματικό έργο, που η υπόθεση του υμνεί τη ζωή στην ολότητα της και προσομοιάζει με τον ποντιακό χορό της φωτιάς, τον χορό Σέρρα. Ένα θεατρικό ταξίδι, γεμάτο έρωτα, μυστήριο, αγάπη, εξαθλίωση και αξιοπρέπεια, γεμάτο πόνο αλλά και δύναμη και ελπίδα.
Η «Σέρρα – Η ψυχή του Πόντου» δεν απευθύνεται μονάχα σε όσους έχουν ποντιακή καταγωγή, αλλά σε όλους τους ανθρώπους, απ’ όπου κι αν κατάγονται. Μέσα από την αιματηρή ιστορία του ποντιακού λαού, στόχος της παράστασης δεν είναι η καλλιέργεια του μίσους προς τον εχθρό αλλά η διατήρηση της ανθρωπιάς όλων των ανθρώπων από όπου κι αν προέρχονται και η αδελφοποίηση τους, χωρίς να διχάζονται οι άνθρωποι σε εχθρούς και φίλους.
Η θεατρική παράσταση φέρει ένα σπουδαίο διαχρονικό αντιπολεμικό μήνυμα και εκπέμπει προς όλα τα μήκη και τα πλάτη ένα ηχηρό όχι στην αγριότητα, το μίσος και την κτηνωδία του παρελθόντος, του παρόντος και του μέλλοντος. Ένα μήνυμα δυστυχώς για πάντα επίκαιρο, όσο οι γενοκτονίες συνεχίζονται και κυριολεκτικά δίπλα μας τη στιγμή που μιλάμε, εκτυλίσσεται γενοκτονία των Παλαιστίνιων.
Ένα μήνυμα που εάν θέλουμε να λεγόμαστε άνθρωποι, έχουμε όλοι μας ηθικό χρέος να διαφυλάξουμε και να μεταδίδουμε διαρκώς!
