Ένας Τσέχωφ σε συμπύκνωση κι ένας ηθοποιός να υποδύεται για μιάμιση ώρα όλους τους ρόλους.
Μιλάμε βέβαια για τον γνωστό σε όλους μας «Θείο Βάνια», που το ελληνικό θέατρο έχει επανειλημμένα τιμήσει με ανεβάσματα.
Εδώ βέβαια δεν έχουμε το πρωτότυπο κείμενο, αλλά το κείμενο τού Simon Stephens, διανθισμένο σε κάποια σημεία με στοιχεία της ελληνικής πραγματικότητας. Vanya λοιπόν.
Ο Βάνιας τού Stephens δεν είναι πλέον αγρότης-κτηματίας, αλλά ιδιοκτήτης ενός μίνι μάρκετ. Οι εποχές αλλάζουν και κάποια επαγγέλματα φθίνουν. Τα προβλήματά μας όμως παραμένουν ίδια, γι’ αυτό και το κείμενο του Τσέχωφ, δεν έχει χάσει την αξία του.
Σε αυτό το μίνι μάρκετ τον βλέπουμε να σκέφτεται τη διαδρομή τής ζωής του, όχι με ιδιαίτερη ικανοποίηση. Και το έργο αρχίζει. Ο Γιώργος Καραμίχος γίνεται μπροστά στα μάτια μας Βάνιας, γίνεται Σόνια, γίνεται Σερεμπριάκωφ, Αστρόφ , Γελένα. Συνολικά γίνεται οκτώ πρόσωπα, κάποιες φορές σε πολύ υψηλές ταχύτητες.
Το κείμενο έχει ευτυχώς καταφέρει, παρόλην τη συμπύκνωση ,να διαγράψει με αρκετή καθαρότητα τους χαρακτήρες.
Ο μοναδικός πρωταγωνιστής τής παράστασης δεν παίρνει ανάσα, κίνηση και λόγος και εναλλαγή ρόλων/προσώπων χωρίς σταματημό.
Θεωρώ εξαιρετικό το σκηνοθετικό εύρημα τής χρήσης «αναγνωριστικών στοιχείων» ,όταν υποδύεται τη Σόνια και τη Γελένα. Για τη μεν αγρότισσα- νοικοκυρά Σόνια μια ποδιά, για το αντικείμενο τού πόθου όλων, τη Γελένα, ψεκασμός με υποτιθέμενο «άρωμα γυναίκας». Το πιστώνω στον Αλέξανδρο Ραπτοτάσιο βέβαια.
Αυτό που δε με ικανοποίησε ιδιαίτερα, παρά την πολύ καλή ερμηνεία τού Καραμίχου, είναι το ότι ,ενώ στο πρωτότυπο η ατμόσφαιρα είναι βαριά, στον Vanya η παράσταση έχει μια ελαφράδα. Μπορεί ο Τσέχωφ να έλεγε ότι «έγραψε κωμωδίες», δεν ξέρω όμως κατά πόσον αναφερόταν στα έργα του αυτά καθαυτά, ή σε μας, τους ανθρώπους, που πρωταγωνιστούμε σε αυτά.
Συνολικά, μπορούμε να πούμε ότι πρόκειται για μια σαφώς αξιόλογη παράσταση, να προσθέσουμε ότι θαυμάσαμε την ερμηνεία και την αντοχή τού Καραμίχου, αλλά διατηρούμε κάποιες επιφυλάξεις για τον τρόπο διαπραγμάτευσης ενός έργου που μιλά για την αποτυχία, τη ματαίωση σε πολλά επίπεδα, και τελικά την εγκατάλειψη στη μοίρα σου.
