Κατά τη διάρκεια της επταετίας ο Ιάκωβος Καμπανέλλης μας ευλόγησε με ένα πολιτικό-σατυρικό κείμενο το οποίο με τη μεταφορά του στη σκηνή αποτέλεσε και συνεχίζει να αποτελεί μια παράσταση τοτέμ στην ιστορία του ελληνικού θεάτρου.
53 χρόνια μετά στο Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού αναβιώνει αυτή η μαγική δημιουργία με ένα πολυπληθή θίασο, με ορχήστρα και εντυπωσιακά σκηνικά.
Παράλειψη και τονίζω αυτό ήταν και το μόνο αρνητικό ήταν ότι δεν έδωσαν χαρτομάντηλα στο κοινό γιατί αρκετοί δάκρυσαν κατά τη διάρκεια της παράστασης.
Σκηνοθεσία άρτια, σκηνικά λιτά αλλά απόλυτα λειτουργικά και ένα γεφύρωμα ανάμεσα στο παρών και το παρελθόν πλήρως επιτυχημένο
Οι ερμηνείς χαρακτηρίστηκαν από ένταση, καθαρότητα λόγου και συλλογικότητα.
Το σύνολο των ηθοποιών και τις δραματικές κορυφώσεις. Οι σκηνές που αφορούν τις κρίσιμες ιστορικές περιόδους της νεότερης Ελλάδας αποδόθηκαν με σεβασμό και συγκινησιακή δύναμη, χωρίς υπερβολές.
Αναπόσπαστο κομμάτι του έργου η μουσική του Σταύρου Ξαρχάκου με τις μελωδίες διατηρούν τη δύναμη και τη συγκινησιακή τους φόρτιση, υπενθυμίζοντας τη στενή σχέση τέχνης και ιστορικής μνήμης.
Όμως θέλω να σταθώ σε ένα πράγμα.
Τον Δημήτρη Γκοτσόπουλο. Ο Δημήτρης αξιοποίησε στο έπακρο τη φωνή και το σώμα του, με καθαρή άρθρωση παράγοντα καθοριστικό για ένα έργο με έντονο λεκτικό ρυθμό και ιστορικές αναφορές.
Η κίνηση του στη σκηνή έβγαζε αυτοπεποίθηση ενώ οι μεταβάσεις του από το σαρκαστικό ύφος στη συγκινησιακή ένταση γίνονταν με φυσικότητα και εσωτερική αλήθεια.
Σε ένα έργο που λειτουργεί συλλογικά, η παρουσία του δεν επισκίασε το σύνολο, αλλά το ενίσχυσε. Η ενέργειά του λειτούργησε ως κινητήριος δύναμη σε κομβικές σκηνές, δίνοντας ρυθμό και ένταση στη δράση. Παράλληλα, στις πιο φορτισμένες στιγμές, η εσωτερικότητα και η συγκράτηση που επέδειξε πρόσθεσαν βάθος και συγκίνηση.
Είναι η πρώτη φορά που σε ένα κείμενο αναφέρομαι τόσο έντονα στην ερμηνεία ενός ηθοποιού, αλλά ο Γκοτσόπουλος μετά τον Φιλοκτήτη συνεχίζει να με εκπλήσσει ευχάριστα.
Το μεγάλο μας τσίρκο θα βρίσκεται για λίγο ακόμη στη σκηνή του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού και καλό θα είναι να πάτε να το δείτε.
Σας προειδοποίησα!!
