ΠΗΓΑΜΕ / ΕΙΔΑΜΕ : “FORGET ME NOT” ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ALHAMBRA…ΓΡΑΦΕΙ Η ΕΛΕΝΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Η Μυρτώ και ο Κώστας ονειρεύτηκαν αυτήν την ζωή και την έκαναν πράξη, συναντήθηκαν γιατί έτσι χρειαζόταν να αγαπηθούν. Η αγάπη τους αυτή ήταν το έναυσμα για το δικό μας μυαλό και την δική μας ανάγκη να νιώσουμε το νοιάξιμο, την προσμονή, το ενδιαφέρον, το μέλλον και ολόκληρη την ζωή δύο ανρθώπων, που προσπαθούν ουσιαστικά και ποιτοικά με όσα τους χωρίζουν και τους ενώνουν.

Η αρχή μίας ζωής δύο νέων ανθρώπων, μία ιδέα της συντροφικότητας και σκηνές, που εναλλάσσονται σε παρελθόν, παρόν και μέλλον. Η Μυρτώ και ο Κώστας διαχέουν την ενέργεια τους επί σκηνής και γεμίζουν την σκέψη μας με όσα θα θέλαμε να έχουμε σε έναν κόσμο, που μας επιτρέπει να θέλουμε μόνο την επιφάνεια γιατί αυτή είναι “κουλ”. Μία παλιομοδίτικη, θα μπορούσε να υποστηρίξει κανείς, ιστορία, που δεν θα μπορούσε να φυτέψει καλύτερα τον σπόρο κοινών ονείρων.

Η συγκεκριμένη θεατρική παράσταση αναδεικνύει την συνεχή επιλογή εκείνου του ατόμου, που ένιωσες ότι είναι σημαντικό κάποτε και θα το επιλέγεις κάθε μέρα. Αυτή είναι η μαγεία να επιλέξεις την αγάπη, ακόμη κι αν γίνει αφόρητα δύσκολη “γιατί το να αγαπάς κάποιον δεν σημαίνει ότι θα κρατήσει για πάντα” και αυτή η αναφορά βγάζει απόλυτο νόημα παρακολουθώντας την παράσταση με τις αναμνήσεις να μεταπηδούν και να χορεύουν επί σκηνής. Ένα χωροχρονικό ταξίδι και μία σκηνή να επαναλαμβάνεται σαν γρίφος. Ένα ατέρμονο μυστήριο για την αγάπη και τον έρωτα.

Ένα νεανικό σκίρτημα, που έγινε φάρος. Μία ελπίδα και προσπάθεια για το καλύτερο που έγινε αξία σταθερή και αμετάκλητη. Όλες οι μεγάλες αγάπες έχουν το τίμημα τους και αυτό καθίσταται φανερό με την ολοκλήρωση του έργου, που η ψυχή είναι γεμάτη, το μυαλό μπερδεμένο και τα μάτια γεμάτα δάκρυα. Οι σκηνικές εναλλαγές είναι το κερασάκι στην τούρτα, που κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον και σε εγρήγορση όλες τις αισθήσεις.

Η παράσταση forget me not, μας ταξιδεύει τόσο μέσα στα όνειρα και την ζωή των δύο αυτών ανθρώπων, όσο και στα όνειρα και την ζωή που εμείς χτίζουμε με αυτόν τον άλλο άνθρωπο.

Η μεγαλύτερη κατάρα για την αγάπη και τον έρωτα  είναι η λήθη, αλλά η πραγματική απόδειξη και υποστήριξη του προαναφερόμενου συμπεράσματος είναι η παρακολούθηση του FORGET ME NOT.