“To δικό της δωμάτιο, η αφορμή ενός ολόκληρου κόσμου” γράφει η Θεοδώρα Παπαγεωργίου

Street Radio - ο δρόμος σου είναι εδώ

Tο θέατρο 104 ζωντανεύει πάνω στη σκηνή του όσο λίγο χώρο χρειάζεται τελικά προκείμενου να μεγαλουργήσει το γυναικείο μυαλό και την ίδια στιγμή αναδεικνύει πόσα μη αυτονόητα υπήρξαν τα στοιχειώδη συστατικά επιτυχίας για το φύλο που ανέκαθεν ζούσε για χρόνια στη σκιά του αντρικού- ισχυρού.

Ο λόγος για τη θεατρική παράσταση «Το δικό της δωμάτιο», σε σκηνοθεσία του Γιάννη Λασπιά  και βασισμένο στο ομώνυμο δοκίμιο της Virginia Woolf, τα κείμενα του οποίου αποτέλεσαν σταθμό στο δύσκολο αγώνα της γυναικείας αυτονόμησης και διάκρισης.

Τέσσερις πρωταγωνίστριες, υπό τους μυστικιστικούς και άκρως υποβλητικούς τόσο για τη ψυχολογία τους όσο και για την ιστορική στιγμή και παράδειγμα που κάθε φορά αφηγείται, ήχους του μουσικού συνθέτη Γιώργου Κατσάνου, μπλέκουν τη φωνή και κίνηση τους για να λάβει το αφήγημα αυτό σάρκα και οστά.

Οι Πηνελόπη Μαρκοπούλου, Φωτεινή Παπαχριστοπούλου , Μαρλέν Σαϊτη και Άντα Κουγιά ενσαρκώνουν κάποιες από τις χιλιάδες γυναικείες φωνές που ξεκίνησαν να σπάνε τη σιωπή τους, να προβληματίζονται για το ρόλο της γυναίκας στην κοινωνία, στην ιστορία, στον πολιτισμό αλλά και σε ολόκληρη την ανθρωπότητα, από όποιο μετερίζι και αν εθεάθη αυτή, και μέσα από βαθιές απορίες, ερωτήσεις , στοχασμούς και αμφιβολίες να μεταβιβάζουν στο θεατή τις πιο διάφανες απαντήσεις αναφορικά με το πόσο περιθωριοποιημένη υπήρξε η γυναίκα και πόση προσπάθεια κατέβαλε μέσα στο χρόνο έτσι ώστε το χαλίκι που μονίμως πατούσε να μετατραπεί σε δικαίωμα της πάνω στη χλόη.

Το έργο ξεκινά με την πρώτη αυτή πρόκληση απάντησης του ερωτήματος για το ποια είναι η σχέση των γυναικών με την πεζογραφία. Με αφορμή την τελευταία, η αρχικά εμφανιζόμενη ηθοποιός θα αρχίσει να ξετυλίγει το κουβάρι σκέψεων και προβληματισμών μέσα από τη φωνή της Virginia Woolf για το ποια είναι τελικά τα περιθώρια έκφρασης της γυναίκας μέσα στον κόσμο. Θα ακολουθήσουν και οι υπόλοιπες ηθοποιοί που με διαφορετική ηλικία, προσωπικότητα και στιλ θα εναλλάσσουν αυτά τα καίρια ερωτήματα, θα υφαίνουν τη φωνή αλλά και το κινησιολογικό τους πάνω σε έναν θεατρικό ιστό από την αρχική υπόθεση του τι θα συνέβαινε αν ο Σαίξπηρ είχε μια αδερφή ονόματι Τζούντιθ, εξίσου όμορφη, έξυπνη και ταλαντούχα με κείνον για να συνοδηγηθούν στο συμπέρασμα της διάσημης φεμινίστριας. Να επιβεβαιώσουν δηλαδή τη θέση της Woolf ότι η γυναίκα μπορεί να κατακτήσει τον κόσμο αρκεί «να έχει τα δικά της χρήματα και το δικό της δωμάτιο».

Ωστόσο, οι φωνές των ηθοποιών μέσα από μια τόσο ομολογουμένως εμπεριστατωμένη, τόσο λεπτομερή και δύσκολη προς αποστήθιση εξιστόρηση όλων εκείνων των γυναικών που επηρέασαν με το έργο και τη δράση τους τη σκέψη και συνέβαλαν στον πνευματικό πλούτο του κόσμου,  μας αποδεικνύουν περίτρανα πως εν τέλει όλο αυτό που χρειαζόταν η γυναίκα προκειμένου να υπερνικήσει τον περιορισμό έως και αφανισμό της από την πατριαρχία ήταν μόνο το δικό της δωμάτιο.

Και ενώ μνημονεύονται μέσα από το συνδυασμό αυτό στόματος και σώματος  των ηθοποιών, τα ονόματα όλων αυτών των διακεκριμένων γυναικών, συνομολογείται ότι ο ρόλος της γυναίκας παραμένει επιβαρυμένος ως και σήμερα, ως  ενός πλάσματος που οφείλει να σταθεί στο ύψος κάθε περίστασης, ικανοποιώντας την κάθε αντρική απαίτηση. Η φύση της γυναίκας ακούραστα καλείται να επικυρώνει την αξία της σ έναν  κόσμο που μοιάζει να έχει πλαστεί για το άλλο φύλο τελικά.

Σε μια γωνιά, σ ένα μικρό δωμάτιο, λοιπόν, κάθε γυναίκα που έγραψε ιστορία, κόντρα σε κάθε αντικειμενική, κοινωνικοπολιτική και πάνω απ’ όλα ψυχολογική δυσκολία ως απόρροια των προηγούμενων, επιστράτευσε όλη της τη δύναμη προκειμένου μέσα σε αυτό το δωμάτιο να χωρέσει τόση πνευματική κληρονομιά, τόση αστείρευτη και επιτέλους αβίαστη από μέρους της έκφραση. Να μιλήσει η ίδια για την ίδια, όχι δια στόματος ανδρός. Να διοχετεύσει την έκφραση, την ευφυΐα και συναίσθημα της. Να διαθέσει μέχρι και το σώμα της επιτέλους εκεί που επιθυμεί. Και για όλο αυτό το ανυπέρβλητο αρκεί λίγος χώρος ίσα ν’ αναπνεύσει. Ένας χώρος , τον οποίο η εν λόγω παράσταση επιτυγχάνει να συμβολοποιήσει με τον πιο εύγλωττο τρόπο. Ένα και μόνο δωμάτιο. Το δικό της.


Street Radio

ο δρόμος σου είναι εδώ

Current track
TITLE
ARTIST

Background