Θέατρο Τέχνης Κάρολου Κουν: Παρουσίαση προγράμματος για το καλλιτεχνικό έτος 2019-20


Εντολή σου… αυτός ο κόσμος
και γραμμένος μες τα σπλάχνα σου είναι
Διάβασε και προσπάθησε
και πολέμησε…
Ο καθείς και τα όπλα
του…

Οδυσσέας Ελύτης, Το άξιον εστί (1959), Η γένεσις

 

 

 

 

 

 

 

 

Από το μηδέν… και έγινε” είπε η καλλιτεχνική διευθύντρια του Θεάτρου Τέχνης, Μαριάννα Κάλμπαρη, το μεσημέρι της 19ης Σεπτεμβρίου, κατά τη διάρκεια της παρουσίασης του προγράμματος του Θεάτρου Τέχνης για τη νέα καλλιτεχνική χρονιά, χαρακτηρίζοντας τη δημιουργική διαδικασία για την παράσταση “Εκκλησιάζουσες – Αριστοφάνη – Η λαϊκή οπερέτα.Από το μηδέν… και έγινε“, επενέβει ο Σταμάτης Κραουνάκης, “είναι όλο το Θέατρο Τέχνης“. Είναι αυτό το χειροποίητο δημιούργημα που προκύπτει από το περίσσευμα πάθους και ονείρων των ανθρώπων του, αλλά και κάθε ανθρώπου που εργάζεται για οποιοδήποτε από τα project του Θεάτρου Τέχνης.

 

“Από το μηδέν… και έγινε!”

Ο καθείς και τα όπλα του” είναι το φετινό σύνθημα του Θεάτρου Τέχνης. Γιατί είναι πολύ σημαντικό στην εποχή που ζούμε ο καθένας μας, σε πρώτο επίπεδο, να ξέρει ποιος είναι και, σε δεύτερο επίπεδο, να το υπερασπίζεται και να το εξελίσσει. Κι αν αυτή η εποχή μας αφήνει ανυπεράσπιστους μπροστά στα όνειρά μας, το Θέατρο Τέχνης αυτά τα όπλα έχει και αυτός είναι ο τρόπος του να πολεμήσει για ένα καλύτερο κόσμο και να κάνει την επαναστασή του – μέσω της χειροποίητης μεταποίησης του μηδενός σε τέχνη με πάθος και αφοσίωση στο όνειρο. Αυτές οι έννοιες, η επανάσταση, η αυτογνωσία, το όνειρο και το πάθος, έρχονται κι επανέρχονται στα θέματα που πραγματεύονται τα έργα που μας προτείνει φέτος το Θέατρο Τέχνης.

 

Η παρουσίαση ξεκίνησε με ένα τραγούδι από την παράσταση “Εκκλησιάζουσες – Αριστοφάνη – Η λαϊκή οπερέτα”

Η παρουσίαση του προγράμματος κινήθηκε κυρίως σε 4 άξονες, τις μετακλήσεις, τις συμπαραγωγές, τις νέες παραγωγές και το εφηβικό-παιδικό θέατρο.

 

Μαριάννα Κάλμπαρη, καλλιτεχνική διευθύντρια του Θεάτρου Τέχνης

Στο πλαίσιο των μετακλήσεων, το Θέατρο Τέχνης είναι ιδιαίτερα περήφανο για αυτό που έχει καταφέρει, την παρουσίαση παραγωγών από Ιταλία σε Ελλάδα και αντίστροφα, μέσω του Italian Focus. Όπως χαρακτηριστικά είπε ο Ρένος Χαραλαμπίδηςαυτή η ανταλλαγή έχει αφαιρέσει από τους Έλληνες καλλιτέχνες και δη τους ηθοποιούς το βάρος ότι αυτό που κάνουν, επειδή είναι σε μία γλώσσα μικρού βεληνεκούς, όπως η Ελληνική, δεν αφορά κανέναν εκτός Ελλάδας. Και κάπως έτσι, τώρα μπορούν οι Έλληνες ηθοποιοί να κοιτούν στα ίσα τους Ευρωπαίους συναδέλφους τους. Ειδικά για το Italian Focus, αναμένεται μια αποκλειστική συνέντευξη τύπου με περισσότερες λεπτομέρειες.

 

Συνεργασίες

Το Θέατρο Τέχνης όμως δεν απλώνει τα φτερά του μόνο εκτός ελληνικού χώρου, αλλά και εντός. Η συνεργασία με το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κοζάνης που φέρνει το Τριαντάφυλλο στο Στήθος σε σκηνοθεσία Λευτέρη Γιοβανίδη στην Αθήνα, είναι πολύ σημαντική για την ενίσχυση του περιφερειακού θεάτρου, όπως τόνισε ο σκηνοθέτης. Παράλληλα, συνεχίζονται οι συνεργασίες με την Εθνική Λυρική Σκηνή για τις “Εκκλησιάζουσες – Αριστοφάνη – Η λαϊκή οπερέτα” και με το Θέατρο Αμαλία της Θεσσαλονίκης.

 

Νέες Παραγωγές

Στη συνέχεια, έγινε παρουσίαση των νέων παραγωγών. Αρχή γίνεται στη Φρυνίχου με τον “Γλάρο” του Άντον Τσέχωφ σε σκηνοθεσία του Γιάννη Παρασκευόπουλου και στο Υπόγειο με το “Ρίτερ, Ντένε, Φος” του Τόμας Μπέρνχαρντ. Την παράσταση σκηνοθετεί η Μαρία Πρωτοπαππά και παίζουν η Στεφανία Γουλιώτη, η Λουκία Μιχαλοπούλου και ο Αργύρης Ξαφής, που χαρακτήρισε την παράσταση ως μία παράσταση ηθοποιών. Τη σκυτάλη θα πάρουν στη Φρυνίχου ο Βασίλης Παπαβασιλείου με το νέο του έργο “Προεόρτια“, όπου στο πλάι του θα έχει μία γυναικεία παρουσία, και στη συνέχεια η “Ηλέκτρα” του Σοφοκλή. Ο Άρης Μπινιάρης, που σκηνοθετεί την παράσταση, ανέφερε πως θέλει να τονίσει τη βαθεία σπάνια ποιότητα της γυναικείας αγάπης που διακρίνει στο κείμενο. Η δεύτερη νέα παραγωγή που θα παρουσιαστεί φέτος στο Υπόγειο είναι το σκοτεινό και δύσκολο, αλλά πολύ αγαπημένο έργο, όπως το χαρακτήρισε η σκηνοθέτης Μαριάννα Κάλμπαρη, “Έντμοντ” του Ντέιβιντ Μάμετ. Στο έργο αυτό, ο άνθρωπος μένει απογυμνωμένος από τις σταθερές του και έρχεται σε επαφή με τον μέσα του εαυτό για να ανακαλύψει ένα τέρας. Επί της ουσίας, εδώ μιλάμε για την κατάρρευση του σύγχρονου δυτικού πολιτισμού.

Κάπου εδώ, θα θέλαμε να σταθούμε ιδιαίτερα σε μία παραγωγή που μας κίνησε το ενδιαφέρον, σε σκηνοθεσία Νατάσας Τριαναφύλλη με τον Ηλία Μελέτη και τον Δημήτρη Πασσά. Η φιλοδοξία της παράστασης αυτής είναι να παρουσιάσει το σπουδαίο βιβλίο εκλαϊκευμένης κοσμολογίας “Το χρονικό του χρόνου” του Στήβεν Χόκινγκ στο θέατρο, προσπαθώντας – όπως είπε η σκηνοθέτης – να τραβήξει την ποίηση που κρύβει το κείμενο αυτό. Είναι παρατηρημένο άλλωστε πως συχνά οι φιλοσοφικές ιδέες που απορρέουν από τους νέους ρηξικέλευθους τρόπους της φυσικής επιστήμης να εξηγήσει τον κόσμο, επηρεάζουν και παρακινούν τα καλλιτεχνικά ρεύματα που παρουσιάζονται ανά περιόδους. Σε αυτό το έργο, ο Δημήτρης Πασσάς αναλαμβάνει το πιο επιστημονικό κομμάτι ενώ ο Ηλίας Μέλετης παρουσιάζει τις αντίστοιχες λογοτεχνικές αναφορές.

Η σεζόν κλείνει με δύο νέες παραγωγές που ξεκινάνε τον Απρίλιο. Στο Υπόγειο, ο Γιώργος Βαλαής πραγματεύεται την αλλοίωση της μνήμης μέσα από τα media και την πραγματικότητα του κόσμου μας με το έργο “Everybody dies young“, ενώ ο Ακύλλας Καραζήσης ασχολείται με τα θέματα της επανάστασης και της επαναστατικότητας, σε μία παράσταση με τον προσωρινό τίτλο “Το σύντομο καλοκαίρι της Αναρχίας“. Η παράσταση αυτή έχει ως κεντρικό θέμα τον Ισπανικό εμφύλιο και θα είναι μία συρραφή κειμένων από το αυτοβιογραφικό βιβλίο του Τζωρτζ Όργουελ, “Φόρος Τιμής στην Καταλωνία“,το λογοτεχνικό και δημοσιογραφικό έργο του Έρνεστ Χεμινγούεϊ και το έργο του Χανς Μάγκνους Εντσεσμπέργκερ, “Το σύντομο καλοκαίρι της Αναρχίας“.

 

Παραστάσεις για νέους, εφήβους, παιδιά

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχουν οι παραστάσεις που προτείνει το Θέατρο Τέχνης για εφήβους και παιδιά. Η Εύα Οικονόμου – Βαμβακά μας μίλησε για την παράστασή της “Μια μέρα χωρίς (#MiaMeraXwris)” που αναφέρεται στην εξάρτηση από το διαδίκτυο. Η σκηνοθέτης ανέφερε πως κατά την έρευνα που έγινε το καλοκαίρι για να στηθεί η παράσταση, φάνηκε ότι το αντικείμενο της εξάρτησης δεν έχει καμία σημασία. Για την παράσταση αυτή επιλέχθει το θέμα της εξάρτησης από το διαδίκτυο και το κινητό μας, γιατί είναι ένα θέμα που μας αφορά έντονα όλους και όχι μόνο τους εφήβους. “Το αντίθετο της εξάρτησης”, σημείωσε περαιτέρω η σκηνοθέτης, “δεν είναι η νηφαλιότητα, όπως θα περίμενε κανείς, αλλά ο σύνδεσμος.

Για τη δεύτερη εφηβική παράσταση “Να βγω λιγάκι στον αέρα” μας μίλησε η Μαριάννα Κάλμπαρη, μιας και ο σκηνοθέτης Ηλίας Κουνέλας δεν ήταν παρών. Το θέμα που πραγματεύεται η παράσταση αυτή είναι η ικανότητά μας να μπορούμε να προσαρμόσουμε τα όνειρά μας στην πραγματικότητα, μια ικανότητα που θα μας γλύτωνε από πολύ κόπο και απογοήτευση.

Η παιδική παράσταση, σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Δεγαΐτη, είναι βασισμένη στο βιβλίο του Έκτορ Μαλό, “Χωρίς οικογένεια“. Η παράσταση αυτή, όπως υποσχέθηκε ο σκηνοθέτης, θα είναι φωτεινή και εξωστρεφής με μουσική και χορό.

Και φυσικά, για το Θέατρο Τέχνης η δράση του δεν τελειώνει μέσα στις θεατρικές αίθουσες. Φεστιβάλ Αναλόγιο, δράσεις του ΚΕΘΕΑ, δράσεις του Θεάτρου Τέχνης στο δρόμο και σε χώρους μη θεατρικούς, καθώς και μία μεγάλη συζήτηση για το ποια είναι η Σύγχρονη Ελλάδα, ενόψει της επετείου των 200 χρόνων από την Επανάσταση, είναι οι πτυχές που συνθέτουν τον κοινωνικό ρόλο που επιλέγει να έχει το Θέατρο Τέχνης ως μέρος αυτής της πολιτείας.

Αυτή η επαφή μας με την προοπτική της φετινής καλλιτεχνικής χρονιάς του Θεάτρου Τέχνης μας έδωσε την αίσθηση ενός χώρου τέχνης υψηλής αισθητικής από τη μία, αλλά ταυτόχρονα με βαθιά αγωνία και προβληματισμό για τον σύγχρονο Έλληνα. Το Θέατρο Τέχνης – μέσα από τις παραστάσεις και τις δράσεις του – θέλει να συζητήσει μαζί μας τις αγωνίες μας και σαν ένας καλός φίλος να μας δώσει μία άλλη προοπτική βελτίωσης του κάθε μέρα μας. Ας του δώσουμε χώρο στις ζωές μας!


Σχετικά άρθρα

Προηγούμενο άρθρο

ΚΥΤΤΑΡΟ live club


Thumbnail

Street Radio

ο δρόμος σου είναι εδώ

Current track
TITLE
ARTIST

Background