Πήγαμε / Είδαμε

Ο Λέων Τολστόι σε αυτό το έπος του πραγματοποιεί μια ανεπανάληπτη, μια οικουμενική σκιαγράφηση της ανθρώπινης ψυχής, φέρνοντας στο προσκήνιο τα πάθη της ρωσικής αριστοκρατίας την εποχή της Ναπολεόντειας κυριαρχίας.

Η σύγχρονη Έντα Γκάμπλερ του Νίκου Καμτσή καταφέρνει να δώσει γροθιά στο κατεστημένο του εγωκεντρισμού της σημερινής ανθρώπινης φύσης, μέσω της πλήρους ταύτισης της παρελθοντικής ηρωίδας με τη σημερινή.

Αργά τα βράδια του Σαβάτου ξεκινούν οι «Εξομολογήσεις» της Μάρθα Φριντζήλα στο Γυάλινο Μουσικο Θεατρο Upstage.

Διαλέγει να μοιραστεί τραγούδια σε πολλές γλώσσες κι είναι σαν περιπλάνηση στον παγκόσμιο κόσμο της μουσικής με οδηγούς εκείνη και τους καταπληκτικούς μουσικούς που έχει δίπλα της.

Δεν είναι μια παράσταση που πας για να ακούσεις μόνο τα τραγούδια.  Οι “εξομολογήσεις” της Μάρθας ανάμεσα στα τραγούδια είναι εξίσου σημαντικές , δημιουργώντας ένα κλίμα πολύ προσωπικό και ζεστό.

Υπάρχει, άραγε, το τέλειο έγκλημα ή είναι δυνατό μόνο στις σελίδες ενός βιβλίου; Αυτό ακριβώς διαπραγματεύεται η ομώνυμη θεατρική παράσταση του συγγραφέα Frederick Knott, που οργανώνεται αριστοτεχνικά από την ομάδα naan στο θέατρο Κιβωτός.

H χαρισματική σκηνοθέτις Φρόσω Λύτρα, κινεί τα νήματα του κορυφαίου ψυχολογικού θρίλερ που έχει γραφτεί ποτέ για το θέατρο, με συνοδοιπόρο της τον Alfred Hitchcock. Ευρηματικά σκηνικά, υποβλητικός φωτισμός, ηχητικά εφέ και εξαιρετικά κοστούμια, συμβάλλουν στην πραγματοποίηση μιας άρτιας παράστασης.

… Σσίβα στα εβραϊκά σημαίνει το ξενύχτι του νεκρού. Μια γυναίκα γύρω στα ογδόντα, στα τέλη του περασμένου αιώνα και στις αρχές του 21ου, καθισμένη σ’ ένα παγκάκι, κάνει Σσίβα σ’ ένα πρόσωπο – έκπληξη (που δε θα μάθουμε παρά μονάχα στο τέλος του έργου).  Έτσι ξεκινά και εκτυλίσσεται ολόκληρη η παράσταση «Ρόουζ» στο Γυάλινο Μουσικό θέατρο σε σκηνοθεσία Νίκου Καραγεώργου. Πρωταγωνίστρια, η Δέσποινα Μπεμπεδέλη, σε έναν ακόμη ρόλο πρόκληση για την καριέρα της,  την επιζήσασα Εβραία του Martin Sherman.

Επικίνδυνα τα ταξίδια του μυαλού, αν δεν ξέρεις πότε και πώς να φρενάρεις. O  πρωταγωνιστής ξυπνά εγκλωβισμένος στις σκέψεις του. Έχει να διαχειριστεί φόβους και ανασφάλειες. Προσπαθεί με κάθε τρόπο να ξεφύγει. Έχει την ευκαιρία να δει παλιούς του φίλους. Να μιλήσει ο καθένας για τη εξέλιξη του. Για τα όνειρα, τις ελπίδες και τις επιτυχίες.
Τελικά αποφεύγει την επαφή όπως και οποιαδήποτε άλλη επικοινωνία γιατί το μόνο που έχει να μοιραστεί είναι η απελπισία του.

Στην κατάμεστη αίθουσα Χρήστος Λαμπράκης του Μεγάρου δόθηκε το Σάββατο η συναυλία “Άξιον εστί”, βασισμένη στο έργο του Οδυσσέα Ελύτη, ενός έργου που του έδωσε το Νόμπελ Λογοτεχνίας.

Η συναυλία χωριζόταν σε δυο μέρη,το πρώτο μέρος ήταν αφιερωμένο στην 4η Συμφωνία του Εσθονού συνθέτη Arvo Part, την οποία συνέθεσε το 2008, και το δεύτερο στο έργο του Οδ. Ελύτη με τη θεόπνευστη μουσική επένδυση του Μίκη Θεοδωράκη.

Μετά την τεράστια επιτυχία σε μία από τις ωραιότερες σκηνές στον κόσμο, στο BAM (Fisher) του Μπρούκλυν, η νέα παράσταση της Έλλης Παπακωνσταντίνου (Fulbright Artist’s Award 2018-20) & της ομάδας ODC Ensemble, σε μουσική σύνθεση των Τηλέμαχου Μούσα και Julia Kent, ήρθε για δέκα μόνο παραστάσεις, στο θέατρο Σφενδόνη και παρουσιάζεται στο αρχικό αγγλικό κείμενο, με ελληνικούς υπότιτλους.

Δευτέρα βράδυ, στον πεζόδρομο της Ακαδήμου, περιμένουμε να ξεκινήσει η παράσταση «Ζωή χαρισάμενη», ενώ τίποτα δεν μας προϊδεάζει γι’ αυτό που θα βιώσουμε… Το έργο έχει λάβει ήδη εξαιρετικές κριτικές, αλλά εγώ πάντα κρατάω «μικρό καλάθι»!

<<550>> στο Faust. Μια παράσταση καταπέλτης, όπου στόχος της είναι να μας κάνει να δούμε τη στυγνή παγματικότητα αγκαλιάζοντάς την με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.


Street Radio

ο δρόμος σου είναι εδώ

Current track
TITLE
ARTIST

Background