θέατρο αλκμήνη

Πόντος, μεταπολεμική Αθήνα, Θεσσαλονίκη, τα άνθη του κακού, ο Τζίμης, ο χοντρός, η νύχτα, το underground ρεμπέτικο, το «φτωχοκάλυβο», ο Τσιτσάνης, η Μπέλλου, τα Κοκκινόγεια κι ο έρωτας με τον Καζαντζίδη. Η αγέρωχη, δωρική και ασυμβίβαστη Σεβάς Χανούμ, από την Σαμψούντα του Πόντου, που ξαναζεί την ζωή της, στο σύμπαν των αργών τραγουδιών.

Για 6 Μόνο παραστάσεις

Ρεμπέτικο και Τάνγκο

Δρόμοι παράλληλοι

Μουσικές του λιμανιού

Πειραιάς και Μπουένος Άιρες

Φίλες από τα χρόνια της σχολής, η Μάγια, η Ντόρα και η Αλίκη, τρεις άνεργες ηθοποιοί με χρέη, ανασφάλειες και προσωπικούς δαίμονες, σε μια κίνηση απελπισίας  αποφασίζουν να παίξουν τον πιο δύσκολο, περίεργο και απροσδόκητο ρόλο της ζωής τους.

Η μαύρη κωμωδία «Τι Με Κοιτάς Έτσι;» είναι ένας χειμαρρώδης μονόλογος με ηρωίδα μία Γυναίκα ισχυρής προσωπικότητας, η οποία διηγείται την πολυτάραχη ζωή της, μέσα από μια παραληρηματική κατάσταση, σχολιάζοντας την σύγχρονη πραγματικότητα. Αυτοσαρκάζεται, σαρκάζει, γελά, ονειρεύεται…

Στην παράσταση περνάνε όλα τα είδη του θεάτρου (κωμωδία, δράμα, μπουρλέσκ, καμπαρέ) και διαδέχονται το ένα το άλλο χωρίς να αφήνουν περιθώρια πλήξης στον θεατή και ταυτόχρονα τον καθιστούν συνένοχο.

Το έργο βασίζεται σε αληθινή ιστορία και μάς αφορά όλους, καθώς μιλάει ανοιχτά για τον αποκλεισμό που βιώνουν άτομα με αναπηρία, τόσο σωματική όσο και ψυχική.

«Σκοπός της ζωής δεν είναι να εξυπηρετεί την κατώτερη ζωική φύση, αλλά τη φωτεινή δύναμη, που βρίσκεται στα βάθη της ανθρώπινης ψυχής και η οποία βοηθάει τον άνθρωπο να αναγνωρίζει το αγαθό.» Leo Tolstoy

Η εταιρία θεατρικών παραγωγών A PRIORI παρουσιάζει από 21 Οκτωβρίου 2019 σε πανελλήνια πρώτη και για 2η συνεχή χρονιά μετά από τη μεγάλη απήχηση και τις εξαιρετικές κριτικές, τη φιλοσοφική νουβέλα του Λέοντος Τολστόι «Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΙΒΑΝ ΙΛΙΤΣ» σε θεατρική διασκευή και σκηνοθεσία της Κωνσταντίνας Νικολαΐδη.

Η παράσταση, «Μην  Πυροβολείς τα Σπουργίτια» είναι το δεύτερο έργο της τριλογίας  Λάκης – Μάκης του Θεοδόση Πελεγρίνη. Πρόκειται για τρία έργα, με αυτοτελή το καθένα ιστορία, που το κοινό σημείο τους είναι οι δυο βασικοί ήρωες, ο Λάκης και ο Μάκης, δυο μέσης ή και παραπάνω ίσως ηλικίας άνδρες, οι οποίοι συνυπάρχουν επί χρόνια, δεκαετίες, άγνωστον υπό ποιαν ιδιότητα. Δεν ξέρομε ποια είναι η σχέση τους –αν είναι οικογενειακή, φιλική, ερωτική, επαγγελματική, απλώς κοινωνική– ούτε ποια είναι η ταυτότητά τους ούτε τίποτα. Η σκόπιμη αυτή αδιαφάνεια των δυο περί ου ο λόγος χαρακτήρων, επιτρέπει, με την συνδρομή των άλλων προσώπων της Τριλογίας, ώστε, μέσα από τις συζητήσεις των, τις αντιπαραθέσεις των, την –ειλικρινή ή υποκριτική– συνδρομή τους ενός προς τον άλλο, να αναδειχθεί το πλέγμα των ανθρώπινων αναζητήσεων για το νόημα και την αξία της ζωής, για την ανάγκη να ονειρευόμαστε, για την προσπάθεια της φυγής μας από τον εαυτό μας και την μοίρα μας κ.ά.τ. Ο Λάκης και ο Μάκης δεν είναι δυο συγκεκριμένα πρόσωπα, δυο άνθρωποι με ορισμένη ιστορία, με τις δικές του εμπειρίες έκαστος, αλλά δυο σχήματα ανθρώπου στα οποία θα μπορούσε να χωρέσει οποιοσδήποτε άλλος έτσι, ώστε εκείνα που σκέφτονται και λένε να είναι σκέψεις και λόγια που ο καθένας μας θα μπορούσε να κάνει και να αρθρώσει.

Oι ήρωές μας, ο Φιορίνο και ο Τσιφ Μαζόχτρ, είναι δύο χαρακτήρες εντελώς διαφορετικοί. Ο Φιορίνο είναι ένας ευτυχισμένος φτωχός άνθρωπος που όλο γελάει και χαίρεται τη ζωή του. Από την άλλη μεριά, ο Τσιφ Μαζόχτρ είναι ο πιο πλούσιος άνθρωπος της περιοχής, ο οποίος κάνει τα πάντα για τα χρήματα και όλη μέρα μετράει τις λίρες του… Δεν ξέρει όμως τι σημαίνει ευτυχία. Ώσπου μια μέρα τον επισκέπτεται το Πνεύμα των Χριστουγέννων για να του θυμίσει πως κάποτε ήταν και εκείνος χαρούμενος και πως η ζωή είναι πιο όμορφη όταν υπάρχει γύρω μας, αγάπη, χαρά, ευαισθησία και καλοσύνη.

Οι ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΕΣ ΜΑΓΕΙΡΙΚΕΣ είναι η θεατρική εκδοχή του ομότιτλου μυθιστορήματος του Ανδρέα Στάικου που έχει μεταφραστεί σε 34 γλώσσες, έχει ανέβει στην Comédie-Française στο Παρίσι, καθώς και σε πολλά άλλα θέατρα του κόσμου και έχει μεταφερθεί με επιτυχία στον κινηματογράφο.

Ο μονόλογος αυτός αφορά στην ταραχώδη-περιπετειώδη ζωή του μεγάλου φιλέλληνα και λάτρη του Ελληνικού πνεύματος, Αυτοκράτορα Αδριανού, και στοχεύει να καταδείξει πως όλοι οι άνθρωποι έχουμε τις ίδιες ανάγκες, τους ίδιους φόβους και τις ίδιες επιθυμίες! Μεγαλώνουμε σε οικογένειες με ελλείψεις και ελαττώματα, παθιαζόμαστε να πετύχουμε υψηλούς στόχους -για ν’ αποδείξουμε, κυρίως στον εαυτό μας, ότι αξίζουμε- και όταν το πετύχουμε νιώθουμε πως είμαστε παντοδύναμοι Θεοί… Ακολουθούν, τότε, τα χτυπήματα της μοίρας, που μας προσγειώνουν απότομα, και μας κάνουν να συνειδητοποιήσουμε πως το μόνο που έχουμε πραγματικά ανάγκη, είναι ν’ αγαπήσουμε και ν’ αγαπηθούμε… Βαθιά και απόλυτα… Ως το τέλος μας!

Ο θάνατος έχει πολύ γέλιο!

Μα τι συμβαίνει; Περί τίνος πρόκειται; Για το θάνατο ενός ανθρώπου; Ενός βασιλιά; Η για το θάνατο ενός άρρωστου από καιρό, γερασμένου, απολιθωμένου συστήματος; Εμείς με αυτή την εκδοχή αναγνώσαμε το έργο. Ο βασιλιάς είναι το πρόσχημα, η θεατρική μορφή μιας ιδέας.


Street Radio

ο δρόμος σου είναι εδώ

Current track
TITLE
ARTIST

Background