Πήγαμε / Είδαμε : «Στα Ξένα Έλληνας και στην Ελλάδα ξένος» στο Θέατρο Χώρα (επιμέλεια : Wanderer)


Αφιερωμένη στην  αναζήτηση που κάνουν όλοι οι άνθρωποι -και κυρίως οι νεότεροι- για να βρουν την δικιά τους ταυτότητα είναι η θεατρική παράσταση  «Στα Ξένα Έλληνας και στην Ελλάδα ξένος». Aνεβαίνει για δεύτερη φορά στο θεατρικό σανίδι με πρωταγωνιστή τον Λευτέρη Ελευθερίου. Παρόλο που ουσιαστικά θεωρείται ένας μονόλογος, στη παράσταση συμμετέχουν ο ηθοποιός Γιώργος Σουξές αλλά και η…φωνή της Ίρις Τσιμπρή,που ερμηνεύει την αρχικά σκληρή και αργότερα φιλική φράου Γκρίτε.Η διακριτική τους συμμετοχή βοηθάει την πλοκή να εξελιχτεί.

Η παράσταση θέτει το ερώτημα από την πρώτη στιγμή: «Πώς είναι να ονειρεύεσαι και να ελπίζεις σε κρίσιμες εποχές;».Ποιοι είναι οι σύμμαχοι σου και ποιοι οι εχθροί σου; Ο Στάμος,ο πρωταγωνιστής είναι ένα παλικάρι που ζει στην Γερμανία,την δεκαετία του 60 σ’ενα δώμα – μπράβο στην Άννα Μαχαιριανάκη που έστησε το σκηνικό ενός φτωχικού δωμάτιου-  σε ένα κτίριο γεμάτο μετανάστες.Έφτασε εκεί και αυτός ως μέρος του μεγάλου μεταναστευτικού  κύματος που αναχώρησε από την Ελλάδα για μέρη «άλλα» πιο κοσμοπολίτικα.Εκεί που υπάρχει εργασία αλλά και δυνατότητα για μια καλύτερη ζωή,ώστε να γίνει και αυτός «πολίτης του κόσμου» όπως συχνά πυκνά ακούγεται στην παράσταση.Ένα ραδιόφωνο αρχικά,και ένα φορητό πικάπ αργότερα είναι η σύνδεση του με τις μνήμες του από την Ελλάδα. Από αυτά ακούει ειδήσεις,εκπομπές με αφιερώσεις αλλά και τα δισκάκια του αγαπημένου του «Στελλάρα» δηλαδή του Στέλιου Καζαντζίδη. Fun fact; Ο τίτλος της παράστασης είναι στίχος από το παραδοσιακό τραγούδι «Πατρίδα μ΄ αραεύω σε» που έκανε ξακουστό ο Στέλιος Καζαντζίδης.

 

 

 

Μέσα από τις αφηγήσεις του Ελευθερίου,μαθαίνουμε την ιστορία του και τι τον οδήγησε εκεί.

Για τα παιδικά του χρόνια,μετά τον Β’Παγκόσμιο πόλεμο και μέσα στον Εμφύλιο.Για τους γονείς του,τον πατέρα του που του έλεγε ότι «ανήκουμε στους ηττημένους ενός (εμφυλίου) πολέμου», για τον πατέρα του που δεν αρνήθηκε ποτέ τις ιδέες του ακόμα και αν αυτές του στέρησαν την ελευθερία του.Για την μητέρα του που εργαζόταν σκληρά για να μεγαλώσει εκείνον και την αδερφή του,παρ όλη την κούραση από την ακαμψία του «γρανίτη» πατέρα τους,που δεν δεχόταν καμία χάρη και διευκόλυνση για αποφυλάκιση.Και για την ανάγκη που οδήγησε τον ίδιο να  ξενιτευτεί όταν αναγκάστηκε να «γίνει» πατέρας για την μικρή του αδερφή,για να σπουδάσει.

 

Μπορεί σαν θέμα να ακούγεται μελό αλλά δεν είναι.Η εμπειρία του Ελευθερίου σε κωμικούς ρόλους και σε μιμήσεις τον βοηθούν πάρα πολύ να στηρίξει τον ρόλο χωρίς υπερβολές.Αεικίνητος πάνω στην σκηνή, αλλάζει ρούχα,και φωνές  έτσι ώστε να μας κάνει συνένοχους στην διάθεση του.Γελάμε και χαιρόμαστε όταν η ζωή του πάει καλά,αγχωνόμαστε όταν τα πράγματα δυσκολεύουν.Ο σκηνοθέτης Γιώργος Σουξές διατήρησε ένα σταθερό τέμπο στην παράσταση και με υλικό αρχείου όπου χρειαζόταν μας έβαζε στο ιστορικό πλαίσιο της κάθε εποχής από τον εμφύλιο μέχρι την περίοδο της Χούντας.

 

Αξίζει να παρακολουθήσει κάποιος την παράσταση αρχικά για την ένταση που σηκώνει ο Ελευθερίου,μιας και χωρίς ανάσα για 80 λεπτά -χωρίς διάλειμα- αποκαλύπτει την ψυχή και τον χαρακτήρα του ρόλου του.Έχει ενδιαφέρον όμως γιατί το κείμενο του Θανάση Σκρουμπέλου δεν μιλάει για την ζωή ενός ήρωα,αλλά ενός καθημερινού ανθρώπου.Που έχει καταγωγή,ταυτότητα,ελπίδα αλλά και φόβο.Που το όπου γη και πατρίς είναι το μότο του (κάποια στιγμή στην παράσταση λέει «Α το εργοστάσιο της πυρηνικής ενέργειας στο Τσέρνομπίλ ζητάει κόσμο;ωραία είναι και κοντά!») γιατί μόνο έτσι ξέρει να επιβιώνει.Και στις ημέρες μας δεν είναι λίγοι αυτοί -παγκοσμίως- που αναγκάζονται να το κάνουν κτήμα τους. Αυτό η παράσταση λοιπόν είναι ο πιο ασφαλής τρόπος,ο πιο…virtual να ζήσεις τον καημό αυτών των ανθρώπων.

επιμέλεια : Wanderer «Urban myths» ΣΑΒ. 13:00-15:00


Σχόλια αναγνωστών

Κάντε ένα σχόλιο

Το e-mail σας δεν θα δημοσιευθεί.Τα απαιτούμενα πεδία συμβολίζονται με *


Street Radio

ο δρόμος σου είναι εδώ

Current track
TITLE
ARTIST

Background