Πήγαμε / Είδαμε : “Κοιμώμενος Χαλεπάς, ο σαλός άγιος” στο θέατρο Αλκμήνη

Πήγαμε / Είδαμε : "Κοιμώμενος Χαλεπάς, ο σαλός άγιος" στο θέατρο Αλκμήνη

Μονόλογος γραμμένος από τον Άγγελο Ανδρεόπουλο, σκηνοθετημένο από τον Αλέξανδρο Λιακόπουλο,  βοηθός σκηνοθέτη Φίλη Μαρσώ.

Στην πραγματικότητα αυτό που βιώσαμε χτες στο Secret Room, του ατμοσφαιρικού θεάτρου Αλκμήνη δεν ήταν μια παράσταση απλά , ήταν η είσοδος μας σε μια κατάθεση ψυχής, εκεί στο σκηνικό πίσω από την άσπρη κουρτίνα του ψυχιατρικού ιδρύματος, στην προκειμένη περίπτωση της Κέρκυρας, μαζί μας παρακολουθούσε τα δρώμενα ο ίδιος ο αδικημένος, πονεμένος Γιαννούλης Χαλεπάς.

Τον ήρωα του μονολόγου, τον βρίσκουμε στο δωμάτιο του νοσοκομείου να δραπετεύει από τους τοίχους του, μιλώντας για την ζωή του.

Την παιδική στην Τήνος, με την αυταρχική μητέρα του, τον αδιάφορο πατέρα του, τα αδέλφια του.

Παρακολουθούμε την ζωή του,

την συνεχή προσπάθεια δημιουργίας, τα αλλεπάλληλα εμπόδια, αυτά τα χέρια που πιάνουν, το χώμα, τον πηλό, την σμίλη και δημιουργούν γιατί χωρίς αυτό δεν ζουν.

Την ιστορία της αγάπης του με την Μαριγώ, της λατρείας του με την Σοφία την κοιμωμένη του, την γνωριμία με την οικογένειά Αφεντάκη.

Αυτό τον άνθρωπο που ζει σε αρμονία με τον μοναδικά αληθινό εαυτό του, σε δυσαρμονία με τον αποδεκτά κοινωνικό εαυτό του, σε αγάπη και μίσος με τον οικογενειακό εαυτό του.

Αυτόν τον άνθρωπο ” που τον εμπόδισαν να βαδίσει, αυτόν τον άνθρωπο που τον αλυσοδεσανε”.

Το κείμενο καίει το σώμα και η ψυχή βγαίνει διάφανη σαν πεταλούδα που πετάει μέσα στην αίθουσα.

Ο σκηνοθέτης, μόνιμος συνεργάτης και φίλος του Γιώργη Κοντοποδη βοηθάει τον ηθοποιό του να κάνει με την ερμηνευτική του δεινότητα , το κοινό να παραληρεί και να χειροκροτεί φωνάζοντας Μπράβο.

Το ερώτημα σαλός και ευφυής η παραδομένος στην μέγγενη και στον κοινωνικό συμβιβασμό αιωρείται πάνω από την αίθουσα.

Σε αυτή την παράσταση ένιωσα σαν την Νεράιδα που περιμένει στο παράθυρο, να ζήσει την αλήθεια και έρχεται σαν άλλος Πήτερ Παν, ο ηθοποιός για να με πάει πετώντας στην χώρα που ζει η ψυχή μου.

Και ζω εκεί που και το μάρμαρο ανασαίνει εκεί στο σημείο που κρατάει τον σταυρό εκεί που κάθεται μια πεταλούδα.

Είδαμε τον καλύτερο μονόλογο της Χρονιάς….

γράφει η Χρύσα Κατσιματίδου δημοσιογράφος – κριτικός θεάτρου “Mai di Domenica” ΠΕΜ. 18:00-20:00


Street Radio

ο δρόμος σου είναι εδώ

Current track
TITLE
ARTIST