Η 5η μέρα του Release με Αγγελάκα, Παυλίδη ήταν από αυτές που δεν θες να τελειώσουν ποτέ

Η 5η μέρα του Release με Αγγελάκα, Παυλίδη ήταν από αυτές που δεν θες να τελειώσουν ποτέ

Αυτή η βραδιά τα είχε όλα, νέα τραγούδια, παλιά και πολυαγαπημένα, moshing, φωτοβολίδες, ενθουσιασμό, φυσαλλίδες να πετούν στον ουρανό και συγκίνηση, και ιδρώτα πολύ, πάνω και κάτω από τη σκηνή. Από αυτή τη βραδια δεν έλειπε τιποτα. Οι καλλιτέχνες όλοι ανεξαιρέτως, τραγουδιστές και οργανοπαίκτες, έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό.

Η 5η μέρα του Release με Αγγελάκα, Παυλίδη ήταν από αυτές που δεν θες να τελειώσουν ποτέ

Ακριβώς στις 7, όπως συμβαίνει πάντα με το Release και την απίστευτη προσήλωσή του στο πρόγραμμα, βγήκε επι σκηνής το Παιδί Τραύμα. Ήρθε με διάθεση να περάσουμε καλά και το κατάφερε. Είπε τα αναμενόμενα, Πάτσι, Το Φόρεμα, Νεραντζιά, Το μπολ, Χιονάτη, Ακαταλαβίστικο, Σαν ιχθύς, καθώς και νέα κομμάτια. Όσο τον κοιτούσα επί σκηνής σκεφτόμουνα πως είναι μια καλλιτεχνική παρουσία με συνέπεια. Απο το όνομα, μέχρι τη μουσική και κυρίως τους στίχους αλλά ακόμα και στις χορευτικές του κινήσεις, κουβαλάει σαν καλλιτεχνική περσόνα ένα βαθύ τραύμα που το εκφράζει με κάθε τρόπο, βοηθώντας κι εμάς τους ακροατές (ή και θεατές στην προκειμένη) να το ξορκίσουμε. Τραγούδησε μία ώρα γεμάτη, και ήταν απολαυστικός.

Η 5η μέρα του Release με Αγγελάκα, Παυλίδη ήταν από αυτές που δεν θες να τελειώσουν ποτέ

Στη συνέχεια, στις 8:30 ακριβώς, πήρε τη σκυτάλη ο Παύλος Παυλίδης με τους Hotel Alaska. Μία απίστευτη μπάντα, όπου το κάθε της μέλος είναι δεξιοτέχνης στο είδος του αλλά και οι οποίοι το Σάββατο το βράδυ έδωσαν την ψυχή τους και το καταχάρηκαν. Ιδιαίτερη μνεία θέλουμε να κάνουμε στον Φώτη Σιώτα, σε αυτό τον μουσικό που κρατάει ένα βιολί και το μεταμορφώνει σε ό,τι ήχο μπορείς να φανταστείς. Ο Παύλος παρουσίασε τραγούδια από όλο το εύρος της δισκογραφίας του, από τον Βασιλιά της Σκόνης μέχρι το Παιδί με το Πατίνι και από τη Φωτιά στο Λιμάνι μέχρι την Άννα. Και αυτά τα χιλιοτραγουδισμένα δε τα βαριέσαι γιατί αφενός είναι τα τραγούδια που σημάδεψαν την εφηβεία σου, αλλά αφετέρου κάθε φορά που παρουσιάζονται τους δίνεται νέα πνοή και νέα ανάσα. Κι αν έψαχνες αυτή τη λεπτομέρεια που έκανε το τραγούδι να μοιάζει ενδιαφέροντα αλλιώτικο, τις περισσότερες φορές αυτή ερχότανε από το βιολί του Φώτη Σιώτα.

Η 5η μέρα του Release με Αγγελάκα, Παυλίδη ήταν από αυτές που δεν θες να τελειώσουν ποτέ

Από το πρώτο βλέμμα μέχρι το τελευταίο του Γιάννη Αγγελάκα, που βγήκε στη σκηνή με τους 100°C στις 10:30 και μας κράτησε παρέα μέχρι τις 12:30, έβλεπες μια δίψα για να ζήσουμε αυτή τη βραδιά. Ένα «πόσο μου έχετε λείψει» ήτανε διάχυτο στην ατμόσφαιρα. Αντίστοιχα, η αφοσίωση του κόσμου σε αυτό που συνέβαινε ήτανε έντονη. Οι συναυλίες του Αγγελάκα είναι για μένα ένα ενθαρρυντικό άγγιγμα στον ώμο που μου θυμίζει ότι είναι καλύτερα να ζεις με μια έλλειψη, παρά με ένα συμβιβασμό. Δικαιοσύνη, Ευγνωμοσύνη, Γιορτή, Μόνο από τη λύπη σου, Ταξιδιάρα ψυχή, Σιγά μην κλάψω, Αιρετικό ήταν ενδεικτικά λίγα από τα τραγούδια που ακούσαμε, χορέψαμε και φυσικά ουρλιάξαμε με τη ψυχή μας σε αυτό το γεμάτο δίωρο.

Η 5η μέρα του Release με Αγγελάκα, Παυλίδη ήταν από αυτές που δεν θες να τελειώσουν ποτέ

Φεύγοντας από αυτή την υπέροχη συναυλιακή βραδιά, ήθελες απλά να φωνάξεις «Release Athens, welcome back finally!»

Υ.Γ. 1: Από τις συναυλίες της καρδιάς μας φεύγουμε κρατώντας και ένα φυλαχτό που μας βοηθά να αντέχουμε τα δύσκολα:

Από τον Παύλο κρατήσαμε το ενσταντανέ του τελευταίου τραγουδιού που είπε επί σκηνής:

«Λένε ότι άμα το πιστέψεις κάποτε ανοίγουν οι ουρανοί.
(…) Δεν πειράζει μου αρκεί, μου αρκεί που περιμένω»
για να συμπληρώσει φεύγοντας από το μικρόφωνο και ερχόμενος πιο κοντά μας
«αλλά όχι για πολύ».

Από τον Γιάννη κρατήσαμε τη στιγμή που όλοι μαζί φωνάξαμε

«Δεν πειράζει που δε σου ‘ρθε η ζαριά
Τζογάρισες στο όνειρο κι είσαι έτοιμος για όλα.»

Η 5η μέρα του Release με Αγγελάκα, Παυλίδη ήταν από αυτές που δεν θες να τελειώσουν ποτέ

Υ.Γ. 2: Σε αυτή τη βραδιά είδαμε δύο από τις τρεις μπάντες να συμπεριλαμβάνουν από μία γυναικεία παρουσία – η Emi Path στα πλήκτρα για το Παιδί Τραύμα και η Λαμπρινή Γρηγοριάδου στις κιθάρες για τον Γιάννη Αγγελάκα και τους 100° Κελσίου. Μακάρι να βλέπαμε συχνότερα και με μεγαλύτερη συμμετοχή γυναίκες επί σκηνής.


Street Radio

ο δρόμος σου είναι εδώ

Current track
TITLE
ARTIST