“Δέκα αγάπες για το 2019” γράφει ο Σπύρος Ζερβός


Ω ναι , ακόμη μια χρονιά στην καμπούρα μου .

Συνηθισμένος πλέον από τέτοιες αλλαγές ,   και πιστός στις ραδιοφωνικές παραδόσεις , επιλέγω δέκα άλμπουμ που  έκαναν κατάληψη στα  cd player ,  pc  και κινητά μου . Όση κατάληψη δηλαδή μπορεί να κάνει    ένας δίσκος  αντιστεκόμενος στην καταπίεση από τους επόμενους που καταφθάνουν για να του πάρουν την θέση .  Στο  “Παλιά στο Τέξας”  για το 2019 συλλέξαμε και ακούσαμε 207 δισκάκια . Προτείνουμε από αυτά δέκα  , όχι ότι τα άλλα δεν λένε , απλά δεν κατάφεραν να μας  συγκινήσουν το ίδιο .  Σε αυτή τη λίστα θα στηριχτεί η πρώτη εκπομπή για το 2020 , που θα μεταδοθεί ζωντανά το Σάββατο 11 Ιανουάριου στις 23.00 .

  1. Bring Me the Horizon – Amo .   Το παραδέχομαι . Στο πρώτο άκουσμα ανέβασα πίεση.  Από τους πιτσιρικάδες βάσει της δισκογραφίας τους περίμενα παραπάνω γκάζια . Έλα όμως που το Amo  σε κερδίζει στα σημεία , αργά και βασανιστικά .  Και όσο και αν ντρέπομαι , το «In the Dark» είναι από τα αγαπημένα μου tracks για το 2019 .

  1. The Brian Jonestown Massacre – The Brian Jonestown Massacre .  Είμαι πολύ μικρός για να μιλήσω για  B.J.M . Το δισκάκι  είναι βουτηγμένο στην μιζέρια και την υγρασία . Δεν προτείνεται σε αισιόδοξους . Αγαπημένο κομμάτι : Tombes Oubliées .

 

 

  1. Band of Skulls Love is all you love : Είχα μια υποψία καθώς το 2012 και 2014  είχα γονατίσει να προσκυνήσω τα “Sweet Sour” και “Himalayan”  αντίστοιχα . Μπάσιμο σαν του “Carnivorous” που ξεκινάει  τον δίσκο σπανίζει στις μέρες μας . Ακολουθεί χτύπημα στα βράχια με “That’s my trouble”  . Τριάντα έξι λεπτά  και ούτε ένα χαμένο . Προσωπική επιλογή το “Carnivorous” για το οριεντάλ μπάσιμο .

 

  1. Cage the Elephant – Social Cues : Εχω πει από μικροφώνου πως αν οι Arctic Monkeys κυκλοφορούσαν τους δίσκους των Cage the Elephant  θα  λιώνανε οι πάγοι . Οι δεύτεροι δεν έχουν το όνομα το όνομα των πρώτων , καλώς ή σίγουρα κακώς . Το  “Social Cues”  λάμπει από την αρχή , μέχρι το τέλος . Τόσο μουσικά  , όσο και στιχουργικά είναι τόσο όσο χρειάζεται . Προσωπική επιλογή   με πολύ δυσκολία το  “Tokyo Smoke”  .

 

  1. The National – I Am Easy To Find : Για πρώτη ίσως φορά οι National συνεργάζονται και βάζουν γυναικεία φωνητικά από guest vocalists  , στοιχείο που απογειώνει για μένα την προσπάθεια καθώς αυτά είναι ζυγισμένα και ταιριάζουν στην ατμόσφαιρα που έχει στηθεί . Προσωπική λατρεία το “Quiet light”  .

 

  1. Silversun Pickups – Widow’s Weeds : Επιτέλους , 11 χρόνια μετά το “Swoon” του 2008  και μερικές νερόβραστες κυκλοφορίες οι Pickups επιστρέφουν με ένα δίσκο που έχει νεύρο  και δεν σε πάει για ύπνο μια ώρα αρχύτερα . Στο Τέξας παραπάνω airplay δώσαμε στο “ It doesn’t matter why”  αλλά ακούστηκαν τουλάχιστον 4 ή 5 κομμάτια από τα δέκα του δίσκου . Βρείτε στο youtube  την εκτέλεση του “Freakazoid” για τον KEXP και αφήστε τις ευχαριστίες σας στην σελίδα μας στο FB : https://www.facebook.com/TexasWebRadioShow  .

 

  1. Cold – The Things We Can’t Stop : Οι Cold υπάρχουν δισκογραφικά από το 1998 και αυτός  είναι ο 6ος στούντιο δίσκος τους . Δεν ξέρω γιατί μου άρεσε τόσο αυτό το  mid-tempo κατασκεύασμα . Υποθέτω πως μάλλον φταίει ότι θυμίζουν έντονα παλιούς καλούς Staind.  Σημείο αναφοράς το “Snowblind” .

 

  1. Biodrive – Stay in the 80’s : Πρώτη δουλειά από κάποιον μοναχικό τύπο στην Βουδαπέστη. Έχει και ένα κανάλι στο soundcloud :  https://soundcloud.com/biodrive . Τίτλος και εξώφυλλο τα λένε όλα . Όλα τα κομμάτια instrumental βγαλμένα από τα ένδοξα synth 80’s . Προσωπικό κόλλημα το “Psycopath”.

 

  1. The Head And The Heart – Living Mirage : Αναφέρονται ως indie , εγώ πάλι θα τους έβαζα ταμπέλα “Pop Rock” . Στο πιο χαρούμενο μάλιστα . Το  “Missed Connection” κέρδισε αρκετό air play  στα λεγόμενα  «ψαγμένα» Ελληνικά FM .  Ο δίσκος στήνει μια ευχάριστη ατμόσφαιρά που  δεν θα αφήσει ασυγκίνητο και τον πιο μίζερο ακροατή . Θα θυμόμαστε το υπέροχο ντουέτο «People need a melody” αλλά και το “Up against the wall” .

 

  1. Highly Suspect – MCID : Οι Highly Suspect έκαναν μεγάλο μπαμ στο αμερικάνικο ραδιόφωνο προ διετίας με το “My name is human” . Με τον τρίτο τους δίσκο  , κάνουν τρίπλα και άνοιγμα σε πιο mainstream ήχους και συνεργασίες  χωρίς ωστόσο να το χάνουν. Οι Suspect τώρα φτιάχνουν  όνομα και καλά θα ήταν να τους φέρνανε και από εδώ . Η φωνή του J. Stevens   διαθέτει σπάνιο μέταλλο και ξεχωρίζει ανάμεσα σε χιλιάδες. Ξεχωρίσαμε τα “16”  και “Canals” .

 

 

Καλή Χρονιά .

Σπύρος Ζερβός “Παλιά στο Texas” ΣΑΒ. 23:00-01:00

 


Street Radio

ο δρόμος σου είναι εδώ

Current track
TITLE
ARTIST

Background