Πήγαμε / Είδαμε

Σελίδα:2

Βράδυ Πέμπτης και παρακολουθήσαμε στο Studio Μαυρομιχάλη μια πολύ ενδιαφέρουσα παράσταση με διαρκείς ανατροπές στην πλοκή της, που σε καθηλώνουν από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό της! 

«Chameleon», ένα δικαστικό δράμα, στα όρια του αστυνομικού θρίλερ από την Ομάδα «Three», που θα κάνει τους λάτρεις του είδους και όχι μόνο να την λατρέψουν. Η υπόθεση του έργου εμπνευσμένη από πραγματικά γεγονότα της εποχής, που συνέβαλαν στη διαμόρφωση του επίσημου προφίλ για την κατά συρροή γυναίκα δολοφόνο στις Η.Π.Α.

 Η παράσταση βασίζεται σε αληθινά γεγονότα και μάλιστα σε μία από τις πιο αιματηρές ομηρίες στη Ρωσία και όχι μόνο. Μετά τη διάσπαση της ΕΣΣΔ , η Τσετσενία επιζητούσε διακαώς την ανεξαρτησία της. Μετά τον Πρώτο Πόλεμο (1994-1996) με τη Ρωσία , εγκαθιδρύεται de facto Δημοκρατία μέχρι το 1999 , όπου τα ρωσικά στρατεύματα εισβάλλουν στο Γκρόζνυ και τερματίζουν τα σχέδια των Τσετσένων. Η χώρα μαστίζεται από την πολιτική βία και τη δράση μουτζαχεντίν ανταρτών , οι οποίοι αποφασίζουν να στείλουν με κάθε τρόπο ένα ισχυρό μήνυμα ΄΄ Αγαπάμε περισσότερο τον θάνατο από ότι εσείς τη ζωη’’. Αποφασίζουν λοιπόν να επιτεθούν στη Μόσχα και συγκεκριμένα στο θέατρο Ντουμπρόφκα. Εκεί παιζόταν το πρώτο ρωσικό μιούζικαλ ονόματι ‘’Nordost’’ , με εκατοντάδες θεατές σε κάθε παράσταση.O απολογισμός των νεκρών ήταν 130 θεατές και 40 Τσετσένοι\ες αντάρτες και αντάρτισσες.

Η παράσταση διαδραματίζει ένα ζευγάρι μικροαστών , δίχως κοινωνικές επαφές , που περνούν την καθημερινότητά τους δουλεύοντας και βλέποντας τηλεόραση.Κάποια μέρα το άδειο διπλανό από εκείνους σπίτι , ενοικιάζεται από μια οικογένεια μεταναστών. Εκεί ξεκινάει και η μετάλλαξη του ζευγαριού , το κωμικό στοιχείο μπλέκεται με αυτό του ωμού ρεαλισμού και ο φασισμός , ο ρατσισμός , κάνουν την εμφάνισή τους.  Ο άντρας επιστρατεύει το όπλο του και καταστρώνει το σχέδιο εξόντωσης της διπλανής οικογένειας , που προέρχεται από το Πακιστάν, καθώς φοβάται ότι ο ίδιος και η σύζυγός του κινδυνέυουν.

επιμέλεια : Γιώργος Λιναρίτης και Παναγιώτης Πετρόπουλος

Το κείμενο του Χαριτάτου είναι εξαίσιο με συνεχείς συναισθηματικές εντάσεις και κορυφώσεις. Η πρώτη ύλη δηλαδή πάνω στην οποία πάτησαν οι ηθοποιοί Βασίλης Θεοδώρου (που έχει και την ευθύνη της σκηνοθεσίας) και Στέλιος Γιδάκος. Πάτησαν και την απογείωσαν. Δύο καλλιτέχνες, «εκείνη» και «εκείνος»,  κοινή ζωή,  αναπόληση, εκδίκηση και θέατρο! Συνεχείς εναλλαγές μεταξύ πραγματικού και θεατρικής δράσης! Μια νύχτα που αποκαλύπτονται όλα, ή μήπως όχι; Μια νύχτα που  η πραγματική ζωή μπλέκεται με το θέατρο και το αντίστροφο. Αυτό το στοιχείο είναι  που κάνει τόσο μοναδικό αυτό το θεατρικό έργο. 

Σήμερα θα βουλιάξει η Αρβανίτσα, είπε ο συμπαθητικός κυριος καθώς περιμέναμε στην ουρά για να πάρουμε καφέ. Ήταν Σάββατο πρωί στην κεντρική καφετέρια του Φεστιβάλ. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή..! Παρασκευή απόγευμα μαζεύω πράγματα, κλείνω την πόρτα και κυριολεκτικά τρέχοντας ξεκινάμε για Θήβα. Εντάξει, όχι ακριβώς Θήβα, μια ανάσα πιο δίπλα στον […]

Κατω απο την εξαιρετικη σκηνοθεσια της Ιολης Ανδρεαδη σε συνδυασμο με την μοναδικη ερμηνεια εξι ταλαντουχων ηθοποιων και της μεταφρασης & διασκευης του Γιαγκου Ανδρεαδη,  απολαυσαμε την Παρασκευή 27/4/2018 μια μοναδική εμμετρη αποδοση 1.600 στιχων της πιο πικρης κωμωδιας του Μολλιερου που πρωτοπαρουσιαστηκε το 1666. Εξι χαρακτηρες, εξι διαφορετικές προσεγγισεις αντιδρασεων και κοσμοθεωριων περιπλεκονται, συγκρουονται […]

Άνοιξη 1944. Νότια Πολωνία. Πριν αποχωρήσουν τα Ναζιστικά στρατεύματα αιχμαλωτίζουν μια διμοιρία Ρώσων στρατιωτών. Τους σκοτώνουν όλους εκτός από επτά άνδρες, που κλειδώνουν γυμνούς, χωρίς φαγητό και νερό στο κελάρι ενός άδειου Μοναστηριού. Την ελπίδα, θα την διαδεχτεί η ένταση, ο θυμός, η άρνηση, ο φόβος, η απόγνωση, η απελπισία. Ο εγκλεισμός, η πείνα και η δίψα, το ένστικτο της επιβίωσης γρήγορα θα τους οδηγήσει στα άκρα.ΆΆνοιξη 1944. Νότια Πολωνία. Πριν αποχωρήσουν τα Ναζιστικά στρατεύματα αιχμαλωτίζουν μια διμοιρία Ρώσων στρατιωτών. Τους σκοτώνουν όλους εκτός από επτά άνδρες, που κλειδώνουν γυμνούς, χωρίς φαγητό και νερό στο κελάρι ενός άδειου Μοναστηριού. Την ελπίδα, θα την διαδεχτεί η ένταση, ο θυμός, η άρνηση, ο φόβος, η απόγνωση, η απελπισία. Ο εγκλεισμός, η πείνα και η δίψα, το ένστικτο της επιβίωσης γρήγορα θα τους οδηγήσει στα άκρα.νοιξη 1944. Νότια Πολωνία. Πριν αποχωρήσουν τα Ναζιστικά στρατεύματα αιχμαλωτίζουν μια διμοιρία Ρώσων στρατιωτών. Τους σκοτώνουν όλους εκτός από επτά άνδρες, που κλειδώνουν γυμνούς, χωρίς φαγητό και νερό στο κελάρι ενός άδειου Μοναστηριού. Την ελπίδα, θα την διαδεχτεί η ένταση, ο θυμός, η άρνηση, ο φόβος, η απόγνωση, η απελπισία. Ο εγκλεισμός, η πείνα και η δίψα, το ένστικτο της επιβίωσης γρήγορα θα τους οδηγήσει στα άκρα.

«Είδα χιλιάδες κεριά, αναμμένες καρδιές, στην καταιγίδα μιας φοβερής σιωπής, πρέπει να έρθεις πριν να `ναι αργά, πρέπει να έρθεις, μόνο εσύ μπορείς»
Ποιον στίχο να βρω και ποια στιγμή να πάρω μαζί σκέφτηκα καθώς βρισκόμουν στην αρένα ενός πάρτυ που μόλις ξεκινούσε στο  Piraeus 117 Academy

Από νωρίς στην σκηνή οι ΣΟΥΠΕΡ ΣΤΕΡΕΟ  , ξεχωριστή και συνάμα η καλύτερη επιλογή για ένα ιδανικό opening act, είχαν ζεστάνει το κοινό για να υποδεχτεί τον Παύλο Παυλίδη και του B-Movies.

Οι πρώτες νότες από την Μαίρη πέρασαν σαν διαφημιστικό τρέιλερ από ταινία και το έργο μόλις ξεκινά.

Το σκηνικό της συναυλίας εκθαμβωτικό από την αρχή, σε έβαζε στο κλίμα, η άνοιξη έξω επιβλητική και μέσα Καλοκαίρι.

Τα χρώματα, ο ήχος και ο παλμός καταγεγραμμένος, έτοιμα να εκτοξεύσουν την ενέργεια  του κόσμου.

Πήγαμε στην θεατρική παράσταση «Ο γιος μου Νικόλαος Μάντζαρος» στον Πολυχώρο Vault με τη Χρύσα Σπηλιώτη σε σκηνοθεσία Αυγουστίνου Ρεμούνδου. Όταν επιλέγεις να δεις μονόπρακτο, ξέρεις ότι υπάρχει ο κίνδυνος του βαρετού, δεν υπάρχουν πολλοί ηθοποιοί αλλά ένας, όλα εκτυλίσσονται σε ένα σκηνικό και συνήθως με λίγα σκηνοθετικά μέσα. Ξέρεις ότι για να έχει ενδιαφέρον πρέπει να είναι το κείμενο ζωντανό και ο ηθοποιός με υποκριτική αμεσότητα και πλαστικότητα, να σου κρατάει τη ματιά με τις αντιδράσεις και τις κινήσεις του. Η Χρύσα Σπηλιώτη, στις επιλεγμένες δουλειές που συμμετέχει, είναι εγγύηση που σε παρακινεί. Αλλά και πάλι μένει να το δεις.

Βρεθήκαμε στο θέατρο Vault, για να παρακολουθήσουμε την παράσταση » Ο Μάρτυρας», του γερμανού συγγραφέα και δραματουργού, Marius von Mayenburg, ένα έργο που παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Λάσκαρη. Tο 2016, το συγκεκριμένο έργο, μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο από τον Ρώσο σκηνοθέτη Kirill Serebrenikov, με τον τίτλο “Ο πιστός” και πήρε μέρος σε μια σειρά από φεστιβάλ, ανάμεσά τους και το Φεστιβάλ των Καννών, θέτοντας έτσι υποψηφιότητα για το βραβείο “Ένα κάποιο βλέμμα”, αποσπώντας τελικά το ειδικό βραβείο Καννών “Francois Chalais 2016”.


Street Radio

ο δρόμος σου είναι εδώ

Current track
TITLE
ARTIST

Background