Πήγαμε / Είδαμε

Σελίδα:10

Ξεκινάς για το Christmas theater να παρακολουθήσεις ένα μουσικό ζευγάρι «αταίριαστο» στο δικό σου μυαλό

Φτάνεις στην είσοδο και βλέπεις την αφίσα της Άλκηστις με τον Μιχάλη

Στο μυαλό σου ενισχύεται η εντύπωση του αταίριαστου που έχεις σχηματίσει βλέποντας την απόσταση που έχει ο ένας απ’τον άλλο

Ένας καθηγητής Πανεπιστημίου.
Μια όμορφη φοιτήτρια.
Μια φοβισμένη φοιτήτρια .
Ένας πετυχημένος Καθηγητής Πανεπιστημίου.Αφοβος.
Με αυτοπεποίθηση.
Ή το ανάποδο .

Σαββατόβραδο του Δεκέμβρη. Ο καιρός σχετικά ζεστός, για την εποχή, οπότε μία έξοδος επιβάλλεται. Που να πάμε όμως; Θέατρο; Ναι, καλή ιδέα, αλλά να δούμε κάτι εύθυμο όμως. Και κάπως έτσι ξεκινήσαμε για το θέατρο “Λύχνος” στον Βοτανικό και την παράσταση «Αχ αυτός ο άντρας μου».

Δύο σενάρια θεατρικά πολλών χρόνων του παρελθόντος με την δημιουργική γραφή του Κωνσταντίνου Χρηστομάνου, υπό της σκηνοθεσίας Σοφίας Φιλιππίδου ζωντανεύουν μέσα από τα τρία εξαιρετικά ταλαντούχα παιδιά, που βρίσκονται ανάμεσα στον ρομαντισμό υποβοσκόμενου του θανάτου.

«Πρόσωπο με Πρόσωπο», το έργο του Ρώσου συγγραφέα Αλεξάντερ Γκέλμαν, στο θέατρο Μορφές Έκφρασης, σε σκηνοθεσία Γιάννη Διαμαντόπουλου συγκλονίζει την μοντέρνα όψη της καθημερινότητας.

Σήμερα στο Απομηχανής θέατρο, έζησα μία ξεχωριστή εμπειρία, είδα την παράσταση Μacbeth ο κύκλος του στΑιματος σκηνοθεσία Δημήτρη Μυλωνά και πρωτότυπη μετάφραση Γιάννη Νταλιάνη.

Στην όμορφη περιοχή του Μεταξουργείου και σαν «από μηχανής θεός», υπάρχει ένας πολύ ζεστός θεατρικός χώρος που αυτήν την περίοδο φιλοξενεί μια παράσταση γροθιά στη μοναξιά και στις πιο απόκρυφες σκέψεις της καθεμιάς μας και γιατί όχι και κάθε ανθρώπου. Σκέψεις που μας μαστίζουν όλη μας τη ζωή και αναμφίβολα αναζωπυρώθηκαν εν καιρό πανδημίας, εγκλεισμού και εναπομείναντος χρόνου με τον εαυτό μας.  Είναι άραγε αυτή η μοναξιά ή η εξάρτηση από τον άλλο που μας παραλύει, μας διαλύει και μας βασανίζει η αέναη αναζήτηση μιας απάντησης στο ερώτημα αυτό;

Στο θέατρο Αργώ είχαμε τη χαρά να παρακολουθήσουμε μία εξαιρετική παράσταση, ο τίτλος της “το μαύρο κουτί”.

Θέμα της παράστασης έχει να κάνει με τις ανθρώπινες οικογενειακές σχέσεις ανάμεσα στην αγάπη πατέρα και γιου ,όπου και είναι παράξενα δομημένη.

Επίσης στέκεται στις ανθρώπινες σχέσεις στα συναισθήματα αλλά και και θίγει έντονα ένα φαινόμενο της εποχής μας, μέσα από τις κρίσεις πανικού που διακατέχει τον κάθε άνθρωπο και πως τις διαχειρίζεται.

Η συναίνεση
Ενα έργο που θα μου μείνει για καιρό.
Ένα έργο που είχε δραματικό χαρακτήρα…
Ένα έργο που μια ομάδα δικηγόρων κάνουν ότι μάλλον συνηθίζεται στους κύκλους των δικηγόρων…
Ένα έργο μαχαιριά για την απόλυτη έλλειψη ηθικής και παρακμής κάτω από τα κουστούμια ,κάτω από τις πολύ ωραίες τεχνικές που χρησιμοποιούν όλοι αυτοί οι πολύ πετυχημένοι επαγγελματίες…

Η Μυρτώ και η Γιούλικα,

η Γιούλικα και η Μυρτώ!

Δεν ξέρω ποιά να αναφέρω πρώτη! γιατί τελικά όποια και να αναφέρω στο τέλος.. ξέρω! Έρχονται και οι δύο μαζί.. όπως ξεκίνησαν..

Στις δύο αδελφές θα δεις την Γιούλικα και την Μυρτώ να τσακώνονται και να φωνάζουν η μία στην άλλη..σε μία μάχη χωρίς τέλος…όταν εισβάλλει η πρώτη στην δουλειά της δεύτερης, για να εξαγνίσει τα μέσα της, για να βρει τον εαυτό της, για να γδύσει την ψυχή της άλλης..και κάπως συμβαίνει και το αντίθετο αλλά και άλλα πολλά μεταξύ τους.. από φωνές, ένταση και ειλικρινείς καταθέσεις του εγώ τους.


Street Radio

ο δρόμος σου είναι εδώ

Current track
TITLE
ARTIST