Πήγαμε / Είδαμε

Το βράδυ της 19ης Ιουνίου, σε μια ακόμα συναρπαστική μέρα του release festival, την αρχή έκαναν οι καταιγιστικοί Planet of Zeus – ένα από τα ελάχιστα ελληνικά συγκροτήματα που η επιτυχία του έχει ξεπεράσει εδώ και χρόνια τα στενά σύνορα της χώρας. Κέρδισαν το κοινό με την επιβλητική παρουσία τους και τον heavy rock ήχο τους και αποτέλεσαν το πρώτο δείγμα του εντυπωσιακού line up της βραδιάς.

17:00 η ώρα και οι πόρτες ανοίγουν κανονικά για την σημερινή ημέρα…
Όλοι είμαστε αγκαλιά με τα παγωμένα νεράκια μας καθώς η ζέστη είναι αφόρητη…
Οι λιγοστοί που είμαστε μαζεμένοι μοιραζόμαστε μπροστά στην σκηνή και οι υπόλοιποι στην σκιά του πύργου του ηχολήπτη…

Το ημερολόγιο έδειχνε 14 Ιουνίου και είχε φτάσει η μέρα όπου οι, κατά γενική ομολογία, βασιλιάδες του Epic Metal Manowar θα εμφανιζόντουσαν μπροστά στο Αθηναϊκό κοινό μετά από 12 ολόκληρα χρόνια, μιας και η τελευταίες εμφανίσεις του group στην Ελλάδα είχαν λάβει χώρα στη Θεσσαλονίκη.

Πλατεία νερού, λίγο μετά τις πέντε το απόγευμα. Ο κόσμος αναμένεται περισσότερος από την πρώτη μέρα του Release. (Μια εξίσου δυνατή βραδιά, με την παρθενική εμφάνιση του Damian Marley στην χώρα μας, να μας παρασύρει. Σίγουρα θα καταγραφεί σε ένα από τα καλύτερα live που πέρασαν.)

Το Release Festival στην Αθήνα δε θα μπορούσε να έχει καλύτερο ξεκίνημα από την εμφάνιση του πολυβραβευμένου –με πολλαπλά Grammy μεταξύ άλλων- καλλιτέχνη της reggae σκηνής Damian Marley. 

Η πρόζα στους στίχους του κομματιού από τον ίδιο σε συνδιασμό με την δεξιοτεχνία του στα πλήκτρα , κορυφώνει την ακρόαση, μέσα από έναν λυγμό πάνω στις νότες, που θυμίζει παράκληση.

Παρουσιάζοντας το κουαρτέτο εγχόρδων που τον ακολουθεί, γυρνάει στο καταφύγιο του, και σαν ήρεμη δύναμη, ξεσηκώνει το πλήθος με το εντυπωσιακό και ευρηματικό πιτσικάτο των φωνητικών χορδών του.

Λίγο πριν τον αποχαιρετισμό, μια σιγή μας ενώνει και μεταφράζει όλα τα συναισθήματα. Με τα δοξάρια να πηγαίνουν πάνω – κάτω και την φωνή του δράκου να βάζει την τελεία στο βράδυ μέσα από ένα «ραπαρίσμα» οργάνων που οδηγούν στην κραυγή.

Κι εμείς εκεί. Στο θέατρο Αλκμήνη, θεατές μιας διπλής πραγματικότητας. Ένας νέος πραγματεύεται τα όνειρά του μέσα σε ένα κόσμο δυτικής κουλτούρας και φιλοσοφίας. Και μια μάνα, με το παιδί της αγκαλιά, πραγματεύεται την ίδια την επιβίωση ως όνειρο. Δύο πραγματικότητες στον ίδιο χρόνο. Με μια πρώτη ματιά φαίνονται τόσο διαφορετικές. Μόλις, όμως, αρχίσουν να πλέκονται μεταξύ τους, αποκαλύπτεται μια άλλη, μια πιότερο κρυμμένη αλήθεια. Σαν σε μια ζυγαριά επάνω οι πρωταγωνιστές, μετράνε στο ζύγι τις ιστορίες τους. Διωγμοί, απώλεια, κρύο, πείνα, συντροφικότητα, όνειρα, αγώνες. Και τότε γίνεται ολοφάνερο πως ίδιες, απολύτως, ιστορίες ακούμε, μόνο που είναι τοποθετημένες σε διαφορετικό σκηνικό. Άλλες χώρες, άλλες γλώσσες, άλλες εποχές, άλλο χρώμα δέρματος. Και αυτό που ορίζει, τελικά, το ποιος «νικάει» στο ζύγι είναι οι δυνάμεις που έχουν απομείνει και το ήθος, οι αντοχές και οι επιλογές του ήρωα.

Ένα μουσικό συγκρότημα από τη Νορβηγία, με όνομα από την Ισπανία και την Πορτογαλία, με στίχους αγγλικούς, που αποθεώνεται στην Ελλάδα. Αυτοί είναι οι Madrugada, ένα «μουσικό φαινόμενο» για τα συναυλιακά δρώμενα του μικρού, αλλά ενίοτε με γούστο, ελληνικού κοινού!

Απόδειξη οι 3 συνολικά sold out εμφανίσεις τους σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα. Η ιδέα της επανασύστασης της μπάντας, δημιούργησε φρενίτιδα! Στη Θες/κη 2 φορές άλλαξε ο χώρος διεξαγωγής για να χωρέσουν όλοι. Στην Αθήνα προστέθηκε και 2η ημέρα!

‘’Βρισκόμαστε στη Βιέννη, βραδιά καρναβαλιού. Ο γιατρός Φριντολίν καλείται μέσα στα μεσάνυχτα να παραστεί στις τελευταίες στιγμές ενός ετοιμοθάνατου. Τα βήματά του τον οδηγούν σε μια οργιώδη δεξίωση μιας μυστικής κοινότητας. Μυστικά συνθήματα, μασκοφορεμένες γυναίκες, μεθυστικές μελωδίες αποπλάνησης… Όλα συγκλίνουν προς το μυστήριο και την κατάργηση κάθε αίσθησης πραγματικότητας.   Την ίδια στιγμή, η σύζυγός του Αλμπερτίν, ζει μέσα στο όνειρο τερατώδεις περιπέτειες, που την κατασπαράζουν.’’

Σαββατόβραδο στο θέατρο Αλκμήνη και όλα ήταν έτοιμα για την παράσταση. Το σκηνικό εξόχως θεατρικό και το ραντεβού μας με τον Tennessee Williams σε αναμονή. “Πέντε μονόπρακτα του Tennessee Williams”, έλεγε η περιγραφή της παράστασης. Δεν ήμασταν προετοιμασμένοι, όμως, για ό,τι θα ακολουθούσε…


Street Radio

ο δρόμος σου είναι εδώ

Current track
TITLE
ARTIST

Background