Δημοφιλή

Στην Σμύρνη, οι μυρωδιές είναι έντονες, οι άνθρωποι είναι έντονοι, φωνακλάδες..
Η ιστορία της μεγάλη, τραγική και συνάμα πανέμορφη, σε κομμάτια μοιρασμένη από πάντοτε. Όποια πέτρα και να σηκώσεις, θα βρείς από κάτω της λογιών λογιών ιστορίες. Είτε Γιαούρ, είτε Γκιουζέλ, η Σμύρνη έχει φτιαχτεί για να ενώνει και να διηγείται την ιστορία της στις επόμενες γενιές.

Η ομάδα θεάτρου Ça Va κάνει το ερμηνευτικό θαύμα της στο πρώην βιομηχανικό πάρκο ΠΛΥΦΑ. Παρουσιάζοντας την μουσικοθεατρική παράσταση «Φαύστα» – Τραγούδια για την Οικογένεια, δημιουργεί την κατάλληλη ατμόσφαιρα που αρμόζει στο θεατρικό ύφος του Μποστ ή κατά κόσμον Μεντή Μποσταντζόγλου. Πρόκειται για ένα έργο που έλαβε πνοή το 1962, όμως παραμένει σύγχρονο, με απαραίτητη προϋπόθεση, η μεταφορά στο θεατρικό σανίδι του 2022 να εκπληρώνει τον διαχρονικό σατυρικό και συνειρμικό “μποστικό” προορισμό.

Ένα σκοτεινό, σκονισμένο θέατρο. Χωρίς θεατές, χωρίς φώτα, χωρίς συντελεστές, μια βροχερή νύχτα. Και όμως, κάτι κινείται στο άχαρο αυτό σκηνικό.

Ένας ηθοποιός, στη δύση πια της ζωής και της καριέρας του, εγκλωβίζεται μέσα στα σκοτάδια. Μετά το τέλος της παράστασης όπου υποδυόταν τον Βασιλιά Ληρ, αποκοιμιέται στο καμαρίνι του. Χωρίς να το γνωρίζουν, οι τεχνικοί του θεάτρου τον κλειδώνουν μέσα.

Παραδομένος στα τερτίπια της φαντασίας του, της ηλικιακής κούρασης και του αλκοόλ, παραδίδεται σε ένα παιχνίδι μονολόγων, ξεσπασμάτων και απόγνωσης.

Μπαίνοντας στο Θέατρο Αλκμήνη στην αίθουσα Secret Room, τίποτε δε σε προδιαθέτει για αυτό το οποίο θα ζήσεις στην επόμενη ώρα και κάτι.
Η ιστορία του έργου λίγο πολύ γνωστή ειδικά στους θεατρόφιλους μιας και ο Αύγουστος Στριντμπεργκ και το έργο του «Ο Χορός του Θανάτου» είναι αγαπητός και με εξαίρετη θέση στις προτιμήσεις των θιάσων ανά τον κόσμο.
Ένα σπίτι καταθλιπτικό, σε κάποιο νησί στη Σουηδία, μια καραντίνα, απομόνωση, ένα ζευγάρι και ο τρίτος άνθρωπος, είναι τα στοιχεία που συνθέτουν ένα περίεργο ασυνήθιστο παζλ που σε ξενίζει ως θεατή όταν το αντιληφθείς αλλά νιώθεις απίστευτη οικείοτητα όσο εξελίσσεται η πλοκή του έργου.

Ο Βυσσινόκηπος είναι το τελευταίο θεατρικό έργο του Αντόν Τσέχωφ, που γράφτηκε το 1903. Παρουσιάστηκε πρώτη φορά στο θέατρο στις 17 Ιανουαρίου 1904, από το Θέατρο Τέχνης της Μόσχας, σε σκηνοθεσία Στανισλάβσκι. Ο ίδιος ο Τσέχωφ χαρακτήρισε τον Βυσσινόκηπο ως κωμωδία, ωστόσο ο Στανισλάβσκι, αφουγκραζόμενος  στη σκηνή τις υπόκωφες, σπαραχτικές δονήσεις του «Βυσσινόκηπου», θα τον χαρακτηρίσει τραγωδία. Έκτοτε, κάθε σημαίνουσα παρουσίαση του έργου θα συνιστά και μια συμβολή στην ερμηνεία του: Αυτό συμβαίνει και στην περίπτωση της σκηνοθεσίας του Βασίλη Πλατάκη στο θέατρο Μικρό Broadway, Αίθουσα Μάνος Κατράκης.

“Η Στέλλα με τα Κόκκινα Γάντια”, η αριστουργηματική μελοδραματική ηθικογραφία του Ιάκωβου Καμπανέλλη, επισκιάστηκε από την κινηματογραφική μεταφορά “Στέλλα” και από το στίγμα της αξεπέραστης Μελίνας Μερκούρη. Τα τελευταία χρόνια, η Στέλλα έχει βρει και πάλι τον δρόμο για το θεατρικό σανίδι, σε μία εποχή όπου η “παρουσία της” κρίνεται κάτι παραπάνω από απαραίτητη.

Ο Ερίκ Καντονά αγωνίστηκε στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ μόλις πέντε χρόνια, ωστόσο η κληρονομιά και ηεπιρροή του παραμένουν ανεξίτηλες. Έγινε ο πρώτος μη Άγγλος που ψηφίστηκε από τους δημοσιογράφους ως καλύτερος ποδοσφαιριστής. Αναδείχθηκε παίκτης του αιώνα από τους φίλους της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και ανακηρύχθηκε ως η πιο εμβληματική μορφή της Πρέμιερ Λιγκ για την πρώτη δεκαετία της. Ο Γάλλος γοήτευσε τόσο τους οπαδούς του παιχνιδιού όσο και εκείνους που δεν γνώριζαν ποδόσφαιρο. Ξεδίπλωσε το ταλέντο του στα γήπεδα, αλλά κράτησε μακριά τα φώτα από την προσωπική του ζωή. Με τον Μπολί γνωρίστηκαν στη Γαλλία σε νεαρή ηλικία, καθώς στις ακαδημίες της Οσέρ συνυπήρξε με τα αδέρφια του. Μοιράστηκαν το πάθος τους για τη μουσική, τα βιβλία, την τέχνη και, φυσικά, το ποδόσφαιρο. Το 1993 βρέθηκαν πάλι στο Μάντσεστερ, όπου ο Μπολί σπούδαζε στο Πανεπιστήμιο.Το βράδυ μετά τη διαβόητη κλωτσιά κουνγκ-φου, αλλά και στην ακρόαση του δικαστηρίου ο Μπολί ήταν μαζί του.


Street Radio

ο δρόμος σου είναι εδώ

Current track
TITLE
ARTIST