Πήγαμε / Είδαμε

Κι εμείς εκεί. Στο θέατρο Αλκμήνη, θεατές μιας διπλής πραγματικότητας. Ένας νέος πραγματεύεται τα όνειρά του μέσα σε ένα κόσμο δυτικής κουλτούρας και φιλοσοφίας. Και μια μάνα, με το παιδί της αγκαλιά, πραγματεύεται την ίδια την επιβίωση ως όνειρο. Δύο πραγματικότητες στον ίδιο χρόνο. Με μια πρώτη ματιά φαίνονται τόσο διαφορετικές. Μόλις, όμως, αρχίσουν να πλέκονται μεταξύ τους, αποκαλύπτεται μια άλλη, μια πιότερο κρυμμένη αλήθεια. Σαν σε μια ζυγαριά επάνω οι πρωταγωνιστές, μετράνε στο ζύγι τις ιστορίες τους. Διωγμοί, απώλεια, κρύο, πείνα, συντροφικότητα, όνειρα, αγώνες. Και τότε γίνεται ολοφάνερο πως ίδιες, απολύτως, ιστορίες ακούμε, μόνο που είναι τοποθετημένες σε διαφορετικό σκηνικό. Άλλες χώρες, άλλες γλώσσες, άλλες εποχές, άλλο χρώμα δέρματος. Και αυτό που ορίζει, τελικά, το ποιος «νικάει» στο ζύγι είναι οι δυνάμεις που έχουν απομείνει και το ήθος, οι αντοχές και οι επιλογές του ήρωα.

Ένα μουσικό συγκρότημα από τη Νορβηγία, με όνομα από την Ισπανία και την Πορτογαλία, με στίχους αγγλικούς, που αποθεώνεται στην Ελλάδα. Αυτοί είναι οι Madrugada, ένα «μουσικό φαινόμενο» για τα συναυλιακά δρώμενα του μικρού, αλλά ενίοτε με γούστο, ελληνικού κοινού!

Απόδειξη οι 3 συνολικά sold out εμφανίσεις τους σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα. Η ιδέα της επανασύστασης της μπάντας, δημιούργησε φρενίτιδα! Στη Θες/κη 2 φορές άλλαξε ο χώρος διεξαγωγής για να χωρέσουν όλοι. Στην Αθήνα προστέθηκε και 2η ημέρα!

‘’Βρισκόμαστε στη Βιέννη, βραδιά καρναβαλιού. Ο γιατρός Φριντολίν καλείται μέσα στα μεσάνυχτα να παραστεί στις τελευταίες στιγμές ενός ετοιμοθάνατου. Τα βήματά του τον οδηγούν σε μια οργιώδη δεξίωση μιας μυστικής κοινότητας. Μυστικά συνθήματα, μασκοφορεμένες γυναίκες, μεθυστικές μελωδίες αποπλάνησης… Όλα συγκλίνουν προς το μυστήριο και την κατάργηση κάθε αίσθησης πραγματικότητας.   Την ίδια στιγμή, η σύζυγός του Αλμπερτίν, ζει μέσα στο όνειρο τερατώδεις περιπέτειες, που την κατασπαράζουν.’’

Σαββατόβραδο στο θέατρο Αλκμήνη και όλα ήταν έτοιμα για την παράσταση. Το σκηνικό εξόχως θεατρικό και το ραντεβού μας με τον Tennessee Williams σε αναμονή. “Πέντε μονόπρακτα του Tennessee Williams”, έλεγε η περιγραφή της παράστασης. Δεν ήμασταν προετοιμασμένοι, όμως, για ό,τι θα ακολουθούσε…

«Ράβω φορέματα για κούκλες και για μικρά κοριτσάκια και για μεγαλύτερα κοριτσάκια που φοράνε φορεματάκια για κούκλες»

Τι μπορεί να κρύβει μια τόσο αθώα φράση;;;

Η απάντηση δίνεται κάθε Δευτέρα και Τρίτη στο Από Μηχανής Θέατρο, στο Μεταξουργείο.

Η μια εκ των τριών-τεσσάρων πιο  ψαγμένων πλέον θεατρικών σκηνών φιλοξενεί την Θεοδώρα Τζήμου στην πιο μεστή θεατρική της ερμηνεία.

«Λα Πουπέ» μια παράσταση που το μίσος αποκτά υπόσταση μέσα από τα μάτια της Ρίκας που δεν μίσησε ποτέ. Που έβλεπε το μίσος ως κινητήρια δύναμη καθώς αυτή ήταν πάντοτε στατικά αγαθή.

Μόλις τελειώνει η παράσταση «Ο Συμβολαιογράφος», και ανάβουν τα φώτα  στο Χώρα (το γνωστό off-broadway θέατρο της Κυψέλης) νιώθεις ότι παρακολούθησες μια αυθεντική θεατρική παράσταση. Ο λόγος; Βασίζεται αποκλειστικά στην γλώσσα του θεάτρου, χτίζει την αφήγηση της, με αυτά τα συστατικά (ερμηνείες,  σκηνικά, φωτισμοί)  και φέρνει ένα ολοκληρωμένο αποτέλεσμα.

Δευτέρα βραδάκι στον αγαπημένο Πολυχώρο «Vault Theater Plus» στο Βοτανικό, για να παρακολουθήσω το «Χορεύοντας στο σκοτάδι»

Η αλήθεια είναι ότι δεν ήξερα τι να περιμένω από την μεταφορά της κινηματογραφικής version του Lars Von Trier στο σανίδι, μιας και είμαι μεγάλος θαυμαστής αυτού αλλά και της Bjork που πρωταγωνιστεί στην ταινία…

Ήξερα ότι πάντα ο πολυχώρος «Vault Theater Plus» κάνει ποιοτικές δουλείες με σεβασμό στους δημιουργούς του και κατ’ επέκταση στο κοινό, αλλά σίγουρα το συγκεκριμένο εγχείρημα ήταν πολύ δύσκολο!

«Μια ιστορία αγάπης. Καθημερινή.

Ένας έρωτας που σε βρίσκει σε κάθε βήμα. Στο κύμα που σκάει. Στο βράχο που σταθηκες. Στο γλάρο που πέταξε ενώ χαζεύεις τον ουρανό.

Στα βλέμματα που συναντήθηκαν. Έρωτας με τα όλα του. Με τα αγκάθια του κυρίως και με τα όσα δεν τολμήσε να πει ποτέ ο ένας στον άλλο.

Η Μενίτα και ο Νικολής. Ο Νικολής και η Μενίτα. Οι κάτω από τα αστέρια. «Μόνο εμείς υπάρχουμε. Αυτή τη στιγμή. Σε ολόκληρο τον πλανήτη. Μονάχα εμείς. Σε ολόκληρο το σύμπαν. Υπάρχουμε μόνο εμείς».

Παράδοση και εξέλιξη μέσα σε μια βραδιά, όπου ανάμεσα στα λαϊκά και παραδοσιακά, αλλιώς φτιαγμένα, θα συναντήσεις το αερικό δίπλα σου, σαν μικρό παιδί που ονειρεύεται, συνειδητοποιόντας, πως έργο είναι η ζωή και θα πέσει η αυλαία.

Λόγια επάνω σε μια μουσική πλατφόρμα που έντυσε το Club του Σταύρου του Νότου με την ενέργεια των μουσικών και των ακροατών που σε πολλές στιγμές γινόντουσαν ένα.

Γνωρίζοντας λοιπόν πως τα πολλά λόγια είναι φτώχεια, και πως τα συναισθήματα καμία φορά, είναι δύσκολο να μεταφραστούν σε λόγια, μια συνάντηση μαζί τους θα σε πείσει.

Tο Άλσος έκανε πρεμιέρα την Πέμπτη 29 Νοεμβρίου και ο Street Radio ήταν εκεί. Ο χώρος αυτός λειτουργούσες ως θέατρο χρόνια πριν και φέτος εγκαινιάστηκε ξανά από τον Διονύση Σαββόπουλο. Πρόκειται για ένα καταπληκτικό μέρος στο Πεδίο του Άρεως με είσοδο από την Ευελπίδων. Ένας χώρος θερμός με ωραία αισθητική, που περιβάλλεται από δέντρα και με ένα πλήθος εργαζομένων ευγενέστατων και χαμογελαστών.


Street Radio

ο δρόμος σου είναι εδώ

Current track
TITLE
ARTIST

Background