Πήγαμε / Είδαμε

Η παράσταση διαδραματίζει ένα ζευγάρι μικροαστών , δίχως κοινωνικές επαφές , που περνούν την καθημερινότητά τους δουλεύοντας και βλέποντας τηλεόραση.Κάποια μέρα το άδειο διπλανό από εκείνους σπίτι , ενοικιάζεται από μια οικογένεια μεταναστών. Εκεί ξεκινάει και η μετάλλαξη του ζευγαριού , το κωμικό στοιχείο μπλέκεται με αυτό του ωμού ρεαλισμού και ο φασισμός , ο ρατσισμός , κάνουν την εμφάνισή τους.  Ο άντρας επιστρατεύει το όπλο του και καταστρώνει το σχέδιο εξόντωσης της διπλανής οικογένειας , που προέρχεται από το Πακιστάν, καθώς φοβάται ότι ο ίδιος και η σύζυγός του κινδυνέυουν.

επιμέλεια : Γιώργος Λιναρίτης και Παναγιώτης Πετρόπουλος

Το κείμενο του Χαριτάτου είναι εξαίσιο με συνεχείς συναισθηματικές εντάσεις και κορυφώσεις. Η πρώτη ύλη δηλαδή πάνω στην οποία πάτησαν οι ηθοποιοί Βασίλης Θεοδώρου (που έχει και την ευθύνη της σκηνοθεσίας) και Στέλιος Γιδάκος. Πάτησαν και την απογείωσαν. Δύο καλλιτέχνες, «εκείνη» και «εκείνος»,  κοινή ζωή,  αναπόληση, εκδίκηση και θέατρο! Συνεχείς εναλλαγές μεταξύ πραγματικού και θεατρικής δράσης! Μια νύχτα που αποκαλύπτονται όλα, ή μήπως όχι; Μια νύχτα που  η πραγματική ζωή μπλέκεται με το θέατρο και το αντίστροφο. Αυτό το στοιχείο είναι  που κάνει τόσο μοναδικό αυτό το θεατρικό έργο. 

Σήμερα θα βουλιάξει η Αρβανίτσα, είπε ο συμπαθητικός κυριος καθώς περιμέναμε στην ουρά για να πάρουμε καφέ. Ήταν Σάββατο πρωί στην κεντρική καφετέρια του Φεστιβάλ. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή..! Παρασκευή απόγευμα μαζεύω πράγματα, κλείνω την πόρτα και κυριολεκτικά τρέχοντας ξεκινάμε για Θήβα. Εντάξει, όχι ακριβώς Θήβα, μια ανάσα πιο δίπλα στον […]

Κατω απο την εξαιρετικη σκηνοθεσια της Ιολης Ανδρεαδη σε συνδυασμο με την μοναδικη ερμηνεια εξι ταλαντουχων ηθοποιων και της μεταφρασης & διασκευης του Γιαγκου Ανδρεαδη,  απολαυσαμε την Παρασκευή 27/4/2018 μια μοναδική εμμετρη αποδοση 1.600 στιχων της πιο πικρης κωμωδιας του Μολλιερου που πρωτοπαρουσιαστηκε το 1666. Εξι χαρακτηρες, εξι διαφορετικές προσεγγισεις αντιδρασεων και κοσμοθεωριων περιπλεκονται, συγκρουονται […]

Άνοιξη 1944. Νότια Πολωνία. Πριν αποχωρήσουν τα Ναζιστικά στρατεύματα αιχμαλωτίζουν μια διμοιρία Ρώσων στρατιωτών. Τους σκοτώνουν όλους εκτός από επτά άνδρες, που κλειδώνουν γυμνούς, χωρίς φαγητό και νερό στο κελάρι ενός άδειου Μοναστηριού. Την ελπίδα, θα την διαδεχτεί η ένταση, ο θυμός, η άρνηση, ο φόβος, η απόγνωση, η απελπισία. Ο εγκλεισμός, η πείνα και η δίψα, το ένστικτο της επιβίωσης γρήγορα θα τους οδηγήσει στα άκρα.ΆΆνοιξη 1944. Νότια Πολωνία. Πριν αποχωρήσουν τα Ναζιστικά στρατεύματα αιχμαλωτίζουν μια διμοιρία Ρώσων στρατιωτών. Τους σκοτώνουν όλους εκτός από επτά άνδρες, που κλειδώνουν γυμνούς, χωρίς φαγητό και νερό στο κελάρι ενός άδειου Μοναστηριού. Την ελπίδα, θα την διαδεχτεί η ένταση, ο θυμός, η άρνηση, ο φόβος, η απόγνωση, η απελπισία. Ο εγκλεισμός, η πείνα και η δίψα, το ένστικτο της επιβίωσης γρήγορα θα τους οδηγήσει στα άκρα.νοιξη 1944. Νότια Πολωνία. Πριν αποχωρήσουν τα Ναζιστικά στρατεύματα αιχμαλωτίζουν μια διμοιρία Ρώσων στρατιωτών. Τους σκοτώνουν όλους εκτός από επτά άνδρες, που κλειδώνουν γυμνούς, χωρίς φαγητό και νερό στο κελάρι ενός άδειου Μοναστηριού. Την ελπίδα, θα την διαδεχτεί η ένταση, ο θυμός, η άρνηση, ο φόβος, η απόγνωση, η απελπισία. Ο εγκλεισμός, η πείνα και η δίψα, το ένστικτο της επιβίωσης γρήγορα θα τους οδηγήσει στα άκρα.

«Είδα χιλιάδες κεριά, αναμμένες καρδιές, στην καταιγίδα μιας φοβερής σιωπής, πρέπει να έρθεις πριν να `ναι αργά, πρέπει να έρθεις, μόνο εσύ μπορείς»
Ποιον στίχο να βρω και ποια στιγμή να πάρω μαζί σκέφτηκα καθώς βρισκόμουν στην αρένα ενός πάρτυ που μόλις ξεκινούσε στο  Piraeus 117 Academy

Από νωρίς στην σκηνή οι ΣΟΥΠΕΡ ΣΤΕΡΕΟ  , ξεχωριστή και συνάμα η καλύτερη επιλογή για ένα ιδανικό opening act, είχαν ζεστάνει το κοινό για να υποδεχτεί τον Παύλο Παυλίδη και του B-Movies.

Οι πρώτες νότες από την Μαίρη πέρασαν σαν διαφημιστικό τρέιλερ από ταινία και το έργο μόλις ξεκινά.

Το σκηνικό της συναυλίας εκθαμβωτικό από την αρχή, σε έβαζε στο κλίμα, η άνοιξη έξω επιβλητική και μέσα Καλοκαίρι.

Τα χρώματα, ο ήχος και ο παλμός καταγεγραμμένος, έτοιμα να εκτοξεύσουν την ενέργεια  του κόσμου.

Πήγαμε στην θεατρική παράσταση «Ο γιος μου Νικόλαος Μάντζαρος» στον Πολυχώρο Vault με τη Χρύσα Σπηλιώτη σε σκηνοθεσία Αυγουστίνου Ρεμούνδου. Όταν επιλέγεις να δεις μονόπρακτο, ξέρεις ότι υπάρχει ο κίνδυνος του βαρετού, δεν υπάρχουν πολλοί ηθοποιοί αλλά ένας, όλα εκτυλίσσονται σε ένα σκηνικό και συνήθως με λίγα σκηνοθετικά μέσα. Ξέρεις ότι για να έχει ενδιαφέρον πρέπει να είναι το κείμενο ζωντανό και ο ηθοποιός με υποκριτική αμεσότητα και πλαστικότητα, να σου κρατάει τη ματιά με τις αντιδράσεις και τις κινήσεις του. Η Χρύσα Σπηλιώτη, στις επιλεγμένες δουλειές που συμμετέχει, είναι εγγύηση που σε παρακινεί. Αλλά και πάλι μένει να το δεις.

Βρεθήκαμε στο θέατρο Vault, για να παρακολουθήσουμε την παράσταση » Ο Μάρτυρας», του γερμανού συγγραφέα και δραματουργού, Marius von Mayenburg, ένα έργο που παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Λάσκαρη. Tο 2016, το συγκεκριμένο έργο, μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο από τον Ρώσο σκηνοθέτη Kirill Serebrenikov, με τον τίτλο “Ο πιστός” και πήρε μέρος σε μια σειρά από φεστιβάλ, ανάμεσά τους και το Φεστιβάλ των Καννών, θέτοντας έτσι υποψηφιότητα για το βραβείο “Ένα κάποιο βλέμμα”, αποσπώντας τελικά το ειδικό βραβείο Καννών “Francois Chalais 2016”.

Αν θέλετε να ζήσετε ένα καταπληκτικό 90s party, που στο δεύτερο πρόγραμμα του θα ακούσετε όλες τις μεγάλες 60s-70s-80s επιτυχίες σε Rock n roll, early disco και blues , ο δρόμος σας θα σας οδηγήσει στο ΚΥΤΤΑΡΟ LIVE CLUB!

Kι αλήθεια ο,τι μουσική κι αν προτιμάτε, αυτό το είδος, των πρώτων μας πάρτυ, ξένων και ελληνικών, ανέκαθεν δημιουργούσε και πάντα θα δημιουργεί τεράστιο κέφι. Συνήθως, γιατί αυτά, τα πρώτα τραγούδια της νιότης είναι τόσο γλυκά συνδυασμένα με όλες τις πρώτες αναμνήσεις, με εποχές ωραιότερες, με εποχές σχολικές και μετασχολικές, με τα χρόνια της αθωότητας του καθενός.

23.15 και στο ΚΥΤΤΑΡΟ LIVE CLUB γίνεται το αδιαχώρητο. Εξάλλου οι εμφανίσεις αυτών των αγαπημένων από τα μακρινά 90s τραγουδιστών είναι πλέον επιλεκτικές και σπάνιες. Και πάντα θες να τους ακούς.

Οι Kraftwerk είναι μεγάλη μπάντα ( αν θεωρούνται  μπάντα ) αναμφισβήτητα . Πρωτοπόροι , οραματιστές  και Γερμανοί όσο δεν παίρνει . Με 50 χρόνια στο σανίδι  , 3 Grammy, 10 LP και ποιος ξέρει πόσες συλλογές , remixes , DVDs κλπ . Και εμφανίστηκαν εχτές 3/3/2018 στην Αθήνα στο κλειστό του   ΤΑΕ KWON DO με την συναυλία να έχει ανακοινωθεί μερικούς μήνες πριν και φυσικά να έχει ξεκινήσει και η προπώληση . Αποχωριστήκαμε λοιπόν 47 € και βρεθήκαμε εχτές στο Φάληρο .


Street Radio

ο δρόμος σου είναι εδώ

Current track
TITLE
ARTIST

Background