7ο Φεστιβάλ Δάσους Αρβανίτσας 2018 (Ανταπόκριση : Ντίνος Γεωργακόπουλος)


Σήμερα θα βουλιάξει η Αρβανίτσα, είπε ο συμπαθητικός κυριος καθώς περιμέναμε στην ουρά για να πάρουμε καφέ. Ήταν Σάββατο πρωί στην κεντρική καφετέρια του Φεστιβάλ.


Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή..!

Παρασκευή απόγευμα μαζεύω πράγματα, κλείνω την πόρτα και κυριολεκτικά τρέχοντας ξεκινάμε για Θήβα. Εντάξει, όχι ακριβώς Θήβα, μια ανάσα πιο δίπλα στον Ελικώνα.
Ναι, στην Αρβανίτσα πηγαίναμε. Στο 7ο φεστιβάλ Δάσους Αρβανίτσας.
Θα βρεις την ανταπόκριση μου από το 2016 εδώ.

Τρέχοντας λοιπόν καθώς τα λάιβ ξεκινάνε από τις 20:00, φτάνω στην είσοδο, βάζω βραχιολάκι και ψάχνω που θα στήσω το σπίτι μου για τις επόμενες 2 ημέρες. Ξέρεις πως είναι αυτά, να έχουμε σκιά, να μην είναι πολύ κοντά στο stage αλλά ούτε και μακρυά, να μπορούμε να κοιμηθούμε μέχρι τις 11:00 άρα όχι πολύ κοντά σε μεγάλες παρέες με κιθάρες, να έχει πρόσβαση σε τουαλέτα αλλά όχι πολύ κοντά σε αυτήν για ευνόητους λόγους και τέλος, να έχει εύκολη πρόσβαση ακόμα και μετά από τρείς ώρες ούζο βύσσινο.


Βάλαμε λοιπόν κάτω τα δεδομένα, λύσαμε τις εξισώσεις και μετά από εκτενή συζήτηση τριών δευτερολέπτων στήσαμε το τσαντήρι μας γιατί τα Υπόγεια Ρεύματα είχαν ήδη ξεκινήσει και εμείς ψάχναμε το ιδανικό spot. Τελικά πρόλαβα τα τελευταία τραγούδια και κοιτώντας γύρω μου ένιωσα πως ο χώρος αυτός είναι φτιαγμένος για τέτοιες εκδηλώσεις. Ψηλά έλατα, ένα τεράστιο ξέφωτο και όλες οι ηλικίες εκεί. Από μικρά παιδιά που κοιμόντουσαν στο γρασίδι μέχρι ζευγάρια ηλικιωμένων που απολάμβαναν το ηλιοβασίλεμα στο βουνό.


 
Ο ήλιος λοιπόν ξεκίνησε να πέφτει και τα Διάφανα Κρίνα ξεκίνησαν να παίζουν τραγούδια παλιά και νέα με τον Παναγιώτη Μπερλή στον ρόλο του frontman, εμφανώς πιο άνετο σε σχέση με τις υπόλοιπες εμφανίσεις του γκρουπ. Γνώμη μου το ξέρω, αλλά τα Διαφανα Κρίνα με αυτή τη σύνθεση δεν μπορούν να προχωρήσουν. Μέτριες εμφάνισεις με τον κόσμο να δείχνει την «αγάπη» του με μπύρες στην σκηνή και ένα κλίμα παγωμένο μέχρι να πέσει ο ήλιος και να έρθουν οι μέρες αργίας για να ζεστάνουν την ατμόσφαιρα. Θυμάμαι και αναπολώ την παρουσία του Αλκίνοου Ιωαννίδη στην σκηνή παρέα με τα Κρίνα τον Σεπτέμβρη του 2015 στην Τεχνόπολη.

Ώρα 22:15 και ο Παύλος Παυλίδης με τους B-movies στην σκηνή.

Κόσμος αρκετός, η νύχτα έχει πέσει στο Παλέρμο και ακούμε μουσικές που ξέρουμε και εμπιστευόμαστε. Ίσως να φτάνει μόνο αυτό, η Μαίρη λέει να πάει απόψε σινεμά, ο βασιλιάς της σκόνης και μια νέα συνεργασία με αφορμή την νέα βαρβαρότητα.


 
Κάπου εκεί έρχεται και ο Γιάννης Αγγελάκας με τους 100οC για να κλείσει την πρώτη ημέρα πανηγυρικά όπως αξίζει σε ένα φεστιβάλ στη μέση του πουθενά, φταγμένο από ανθρώπους που αγαπάνε την μουσική και το Δάσος.

Κεντρικό σύνθημα της ημέρας : Βάλτε φωτιά ..!

—————————————————————————————————————-

Το πρωί λοιπόν στην ουρά για τον καφέ ακούστηκε η ατάκα που έμελε να γίνει πραγματικότητα το ίδιο βράδυ!

«Θα βουλιάξει η Αρβανίτσα σήμερα» Η νεολαία ακούει πολύ Θανάσση και Σωκράτη.
Εμείς ερχόμαστε κάθε χρόνο και φέτος έχει περισσότερο κόσμο από ποτέ.


Πράγματι υπήρχε μια ωραία ατμόσφαιρα. Και πράγματι είχε πολύ κόσμο από νωρίς.

Κιθάρες εδώ και εκεί από το μεσημέρι. Μια αυτοσχέδια κομπανία από έγχορδα και κρουστά είχε στηθεί σε όλες τις γωνιές του φεστιβάλ. Δυτικά του stage ένα μεγάλο πάρτυ με τραγούδια και αλκοόλ, από νέους μουσικούς που θυμίζουν κάτι από τα παλιά. Και κάπου στις 20:00 οι ΛΑΡΓΚΟ να ζεσταίνουν το κοινό. Νέες συνθέσεις, διασκευές και αγαπημένα τραγούδια από ντεμπούτο της μπάντας που μας έρχεται από την Θεσσαλονίκη. Βαλκανικοί ήχοι και ο κόσμος να γεμίζει σιγά σιγά την αρένα. Ο ήλιος πέφτει ξανά και η Ευτυχία Μητρίτσα συνεχίζει το ζέσταμα για το δίδυμο φωτιά που έρχεται να σαρώσει ότι απέμεινε από τις στάχτες.

 

Το κοινό όπως ήταν αναμενόμενο ξεπέρασε κάθε προσδοκία και οι ουρές στους λουκουμάδες επίσης.
Μια εκτίμηση για 7000 θεατές δεν θα έπεφτε και πολύ έξω από την πραγματικότητα.

Εκεί γύρω στις 22:30 ξεκίνησε ο Θανάσσης με τον Σωκράτη πότε μαζί πότε χώρια, πότε ερωτικοί πότε επιθετικοί, πότε θυμωμένοι πότε γαλήνιοι, να τραγουδούν και να γλεντάνε. Πάντα ειλικρινείς και αυθόρμητοι με τους φίλους και τα πουλάκια που μαζεύτηκαν στον κήπο της Εδέμ για να γλεντήσουν μαζί τους. Παρέα με τον Σαμπάχ, τον αποσπερίτη, την νεράιδα και άλλους φίλους καλούς, το βράδυ κύλησε αργά μυσταγωγικά θα έλεγα, τραγουδώντας ιστορίες και στίχους που γράφτηκαν μέχρι και 1000 χρόνια πρίν. Όπως είπε και ο Θ.Π. είναι σα να είμαστε συνωμότες εδώ στο βουνό. Σα να συμμετέχουμε σε μια συνομωσία αλλιώτικη, όχι σαν αυτές που σκάβουν τρύπες και κόβουν δέντρα στην Χαλκιδική. Συνομωσία χαράς και γιορτής όχι χρήματος και καταστροφής.

 
Για πάνω από τρείς ώρες μαζί στην σκηνή μέχρι η θερμοκρασία να δείξει 16οC, η υγρασία να βαρέσει κόκκινο και η ώρα να κοντεύει 3:00 το ξημέρωμα.

Μεγάλη στιγμή της ημέρας :
«Άνθρωπέ μου, τι ξεφτίλα να σου χαλάνε τ’ όνειρο κι εσύ να τους αφήνεις».


 

Όπως είπε και ο φίλος Γιώργος σε μια κουβέντα μας για την βραδιά, ο Σωκράτης μίλησε για τα ερωτικά μας και ο Θανάσης προσπάθησε να λύσει τα υπαρξιακά μας ζητήματα.
Και το αποτέλεσμα ήταν όπως πάντα μεθυστικό.


 

Στα επόμενα λοιπόν..

ΥΓ.  Την Κυριακή ξεστήσαμε το τσαρδί μας και αναχωρήσαμε για την τσιμεντούπολη. Μποφίλιου δεν είδαμε αλλά όποιος έμεινε εκεί είναι σίγουρα πιο τυχερός από εμάς.
ΥΓ.1 Το βράδυ στον Ελικώνα χρειάζεσαι φούτερ και κουβέρτα. Να το θυμάσαι αυτό όταν θα ετοιμάζεις την σκηνούλα σου.
ΥΓ.2 Σχόλια για τις εγκαταστάσεις δεν θα κάνω. Του χρόνου όλα μαζί!

Κείμενο / Φωτογραφίες: Γεωργακόπουλος Κωνσταντίνος
Η εκπομπή του ονομάζεται Troll#μινόρε και τον ακούτε κάθε Σάββατο 17:00 – 19:00 στον ραδιοφωνικό αέρα του StreetRadio.gr
ΦΒ: https://www.facebook.com/trollOnair


Σχόλια αναγνωστών

Κάντε ένα σχόλιο

Το e-mail σας δεν θα δημοσιευθεί.Τα απαιτούμενα πεδία συμβολίζονται με *


Street Radio

ο δρόμος σου είναι εδώ

Current track
TITLE
ARTIST

Background